مهم نیست که اگر کسی وجود دارد یا نه

مایک هیل / گتی / thispersondoesnotexist / کتی مارتین / اطلس

شما روبرو می شوند بسیاری از مردم هر روز آنلاین و خارج از آن است که تقریبا غیر ممکن است به تنهایی. در حال حاضر با تشکر از رایانه های این افراد حتی ممکن است واقعی باشد. پرداخت مراجعه به وب سایت این فرد وجود ندارد: هر رفرش صفحه به تولید یک عکس جدید از انسان—مردان و زنان و کودکان از هر سن و سال و پس زمینه های قومی یکی پس از دیگری و برای همیشه لطفا برای. اما این نیست عکس معلوم می شود هر چند آنها به طور فزاینده ای شبیه به آنها. آنها تصاویر ایجاد شده توسط یک مولد خصمانه شبکه یک نوع ماشین-سیستم یادگیری که اسلوب جدید نمونه مدل پس از مجموعه ای از نمونه های که در آن سیستم آموزش دیده است. انبوهی از عکس های مردم در, تصاویری از انسان که وجود ندارد ،

آن را شگفت انگیز برای اولین بار در. تصاویر دقیق و کاملا قانع کننده: یخی-چشم کودک نو پا است که ممکن است خنده و یا گریه در هر لحظه یک زن جوان نگران است که خلل و فرج خود را ممکن است نشان می دهد که از دفتر خود را. این سایت دارای سوخت مداوم نگرانی در مورد چگونه هوش مصنوعی ممکن است گول زدن اشتباه و به طور کلی ویران بازرگانی ارتباطی و شهروندی است.

اما این افرادی که وجود ندارد هیچ گونه مختلف واقعا از همه Tinder پروفیل های که در آن شما را دامنگیر چپ یا چهره در میان جمعیت در مترو که شما ممکن است هرگز دوباره ؟ مدرنیته—دوره تاریخی تقریبا اما نه دقیقا همزمان با ظهور جوامع صنعتی—اختراع گمنامی و erasure, mustering پرواز از چهره انسان در یک دیگر در هر روز است. معاصر افراد آموزش دیده تمام زندگی خود را برای درمان مردم دقیقا در این instrumental راه—نه تنها غریبه ها در خیابان های شهر, بلکه مدل ها در عکس هایی که فضل آن-راه حل آگهی ها در داخل ترمینال فرودگاه جوانان از همه سایه پوست بخور سراسر کالج قدس در نرم افزار mailers این baristas که دست بیش از یک اسپلندا سویا lattes با نام اشتباه در فنجان.

اینترنت ساخته شده است آن را حتی بدتر تبخیر بدن فیزیکی به دیجیتال فانتوم و سپس با فشار دادن آنها را به حال متراکم تر زاغه نشین پیمایش نامحدود. محض اسراف از بازیگران حاضر است وام خود را باید به طور واقعی در تمام: ارتش رباتها و روسیه sockpuppets شرکت tweeps و هوش مصنوعی deepfakes. یکی می تواند فقط به عنوان به راحتی به یک گرم اختلاف با یک ربات حساب تولید تصادفی پاسخ و یا با یک خودکار مشتری-خدمات عامل تطبیق ورودی به خروجی با انسان دشمن است که دیوانه وار ضربه زدن کلمات را به یک مستطیل شیشه ای.

بشر است رفع شوک از زندگی مدرن با لذت از آن راهپیمایی. شایان گفتن است که در اوایل برنامه های کاربردی تجاری از هوش مصنوعی مشابه به این فرد وجود ندارد شامل عکاسی سهام و پورنوگرافی دو دامنه که در آن واقعی زندگی تجربه انسان به طور کامل تابع به استقرار خود را به عنوان کشتی برای خالص منظره پیش پا افتاده از یک طرف و کم رنگ و پریده ، یا نه کسی که “واقعا وجود دارد” شده است کمی نگرانی در بسیاری از زمینه های اجتماعی برای 150 سال است. به نظر می رسد عجیب و جالب و facile به عمل به عنوان اگر یادگیری ماشین است که به طور ناگهانی اختراع مشکل است.


در سال 1863 این شاعر و منتقد شارل بودلر انتشار مقاله “نقاش زندگی مدرن” که او در آن جشن قدرت از جمعیت و تبدیل شدن به از دست رفته در آن است. این بود که هنوز هم نسبتا جدید تجربه: فئودال شهرهای قرون وسطی و تجارى آنهایی که از اوایل دوره مدرن تبدیل شده بود وسیع تر و بیشتر منتشر شده. صنعتی اجازه می دهد و حتی نیروی کلاس های مختلف به مالش تا در برابر یکی دیگر گاهی اوقات به معنای واقعی کلمه.

یکی از عمده نتیجه این تغییر بود که مردم در برخورد با غریبه ها به مراتب بیشتر است. در ابتدا این بود که عمیقا بیگانه تجربه. در مقایسه با آرامش زندگی آن starling برای دیدن کسی ناشناخته به میان فرم خود را و حتی خود را از بوی بد, و بدون داشتن انتخاب کرده اند به انجام این کار — و سپس آنها را به ناپدید می شوند به عنوان به سرعت به عنوان آنها وارد شده بود.

حجاری یک سال 1827 شهر نیویورک صحنه خیابان (کتابخانه شرکت فیلادلفیا)

بودلر راه حل جدید آغوش ترسناک از زندگی شهری به عنوان لذت. شیک پوش و flâneur (یک “wanderer”) او پارادایم برای این فرایند است. به جای اینکه شوکه شده این “کامل تماشاگران” را به “شدن گوشت با این جمعیت است.” آنها را از افراط و حتی تولید عظیم “شادی” از “قلب بسیاری در میان جزر و مدی از جنبش در میان فراری و بی نهایت است.” برای بودلر تجربه جرعه جرعه از بی شمار چشمه های مدرن گمنامی ارائه شده “بسیار زیاد مخزن انرژی الکتریکی است.” به جای مبارزه با بیگانگی های مدرن خواهد آن را در آغوش تبدیل زودگذر تجربه به پایدار انرژی و زنده دلی.

در طول زمان بیگانگی مرتبط با مدرن زندگی شهری تنها عمیقتر در آن تجدید نظر شود. در سال 1996 نویسنده ویویان Gornick مشخص “بی وقفه پیشرفت جمعیت” که jostled علیه او در شهر نیویورک به عنوان آرامش بخش و انرژی زا است. مکالمه شنید در میان حرفه ای های جوان; قطعه ای از یک زن و شوهر مسن تر استدلال است; honks و screeches از ماشین ها و کامیون ها; این wafting بوی مواد غذایی از فروشندگان پیاده رو ؛ بارکر فریاد یک خیابان فروشنده دوره گرد وجار زن. “بدبختی در سینه ام شروع به حل کردن” Gornick نوشت. “این شهرستان باز است خود را به من.” بیش از 130 سال پس از بودلر jostled میان بالا کلاه از پاریس flâneur (یا flâneuse) همچنان ادامه دارد استخراج انرژی از شلوغ شلوغی.

بازگشت هنگامی که Gornick بود که نوشتن در مورد مدنیت شهری زندگی تجاری اینترنت هنوز جدید است. در 1995, 36 درصد از آمریکایی ها متعلق به کامپیوتر و تنها 10 درصد از آنها با استفاده از ایمیل. به عنوان فرهنگ انسانی سعی در ایجاد حس زندگی در وسط یک جهانی غیر متمرکز شبکه topological استعاره حکومت. اینترنت شد و گفت: برای تحقق بخشیدن به یک “دهکده جهانی” پس از یک ایده از رسانه ها نظریه مارشال مک لوهان از سه دهه قبل. آن را به نام “شاهراه اطلاعات” در تلاش برای ایجاد آن بسیاری از فیزیکی کوپلینگ قابل فهم.

امروز این لقب به نظر می رسد رتروگراد اگر نه فقط ساده اشتباه است. فکر جهان آنلاین به عنوان یک محل به خصوص در یک محل جداگانه تبدیل شده است غیر مرسوم. اعتقاد به این که آنلاین و آفلاین فضاهای جداگانه عوالم حتی به دست آورده خود را موهن نام دیجیتال دوگانگی. این یک دوگانگی کاذب به منتقدان برگزاری به تفسیر “مجازی” و “فیزیکی” کلمات به صورت مجزا و یا به صورت آفلاین و آنلاین شخصیت به عنوان واگرا. به حدی که صحبت می کند به قدرت اینترنت تعلق در دو دهه پس از آن تجاری شد. مردم آنقدر آنلاین از کار برای خرید به اجتماعی که زندگی مجازی به استعمار و تبدیل شدن به “واقعی” زندگی است.

هنوز اینترنت است یک محل که در آن مردم و آن هرگز متوقف به تواند مفید باشد به فکر می کنم از آن به عنوان یکی. به عنوان یک محل آن را احساس می کند مانند بسیاری شلوغ مدرن شهر است. آن را به عنوان اتفاق می افتد که چگونه برخی از فیلم ها از جمله فیلم The Emoji و رالف معافیت های اینترنت را انتخاب کنید و به تصویر کشیدن آن: بزرگ, متراکم, محیط های شهری که طبقه بندی کردن به برج و hovels به نمایندگی از برنامه های کاربردی و وب سایت ها و خدمات. دهکده جهانی تبدیل شده است جهانی شهر.

والت دیزنی استودیوهای انیمیشن ©2018 دیزنی

وجود دارد در آن خیابان های شلوغ و مدرن را تجربه ثبت شده توسط بودلر, Gornick و بسیاری دیگر می شکند. مرور وب هنگامی که احساس “گشت و گذار” به استناد یکی دیگر از کهنه استعاره همراه با “cyberflâneur,” بسیار 1990s آنلاین reimagining از قرن 19 شیک پوش. برای یک زمان هواپیمای بی موتوری پرواز در سراسر اینترنت در آن لباس احساس لذت بخش است. اما دیگر هیچ. این کثیف خیابان Facebook عصبانی اوباش از توییتر تحریک پذیر ازدحام همسایه بر همسایه—تجربه آنلاین جمعیت به مدت طولانی متوقف به رسوخ کردن انرژی است. بیشتر, آن را فقط تخلیه آن است.

دلایلی وجود دارد برای این است. لذت از زندگی آنلاین راه داد به آن moil و لذت بردن از خدمات آنلاین بوده و فرسایش توسط بسیاری از جنبه های منفی از اجبار به استبداد. اما مشکل نیز تا حدودی کمی. حتی در متراکم شهری مانند پاریس یا نیویورک وجود دارد تنها بسیاری از مردم روبرو می شوند در پارک برایانت و یا زمانی که alighting از شتله مترو متوقف شود. این محدودیت های فیزیکی از یک شهر واقعی همراه با دستگاه از آن ساخته شده محیط زیست قرار دادن یک درب در کلیت بدن انسان, چهره ها و ارواح از آن ممکن است در صورت بیگانگی و یا قرعه کشی, هیجانی, انرژی. سن جوان و نرم و صاف برداری از محیط شهری کمک کرد ، امروز Gornick را جانشینان ممکن است توییت احساسات مشابه تجلیل از انرژی نیویورک شهرستان, جمعیت, اما آنها می خواهم فقط به عنوان به احتمال زیاد زاری بی پایان جلد از آن ازدحام با تشکر به طور فزاینده ای باطل مترو.

این flâneur بود که همیشه یک بیت از یک خزنده بیش از حد. یکی از بودلر معروف ترین اشعار “به یک زن در حال عبور از” typifies چگونه است. در آن یک مرد جلب خلاصه نگاه یک زن در خیابان. او در حال ورود به یک کالسکه لباس برای عزاداری (و بنابراین به طور بالقوه در دسترس); چشمان خود را ملاقات کند و سپس برداشت—تمام زندگی پیشنهاد شده و سپس کنده دور. “من می توانم شما را دوست داشتم” بودلر نوشت (به عنوان من می خواهم آن را ترجمه) “و شما آن را می دانستند بیش از حد.”

احتمال برخورد یک تجربه کمتر شایع به شهر نشین از سال 2020 نسبت به شیک پوش از سال 1863 جاودانه در “اتصالات از دست رفته” پرسنل بخش از alt-هفته نامه در حال حاضر از بین رفته. اما آن را نیز presumptive این encounterer نقشه کشی نیرو انرژی از همتای نیست که رضایت به این امر است. هنوز هم رایج در قطار یا آسانسور کسانی که برخوردهای نیز burgeoned آنلاین که در آن دسترسی آسان باعث می شود آن را آسان فرض کنیم که مردم یک برخورد وجود دارد برای شماکه آنها را مدیون شما یک پاسخ و یا جبران و یا عمل جنسی یا بدتر.

سرمایه داری همواره تبدیل مردم به نهفته منابع چه به عنوان نیروی کار برای بهره برداری برای ساخت محصولات و یا به عنوان مصرف کنندگان به بلعیدن آن دسته از محصولات. اما در حال حاضر خدمات آنلاین را مردم عادی تصویب هر دو نقش: توییتر و یا Instagram followers برای تبدیل به ضایعات درآمد برای influencer فشار جانبی; Facebook likes تبدیل به خوراک خبری-تحویل اصلاحات; Tinder ابجو بد و کم مایه است که برای جلوگیری از مزاحمت های گاه به گاه برخورد که قبلا سوخت شهری لذت. هر عکس پروفایل می شود یک رهگذر—بدون نیاز به یک برخورد حتی.


در زمان خود بودلر پاسخ بود اثیری یکی. او امیدوار به نقشه الگوهای جهان به کسانی که از روح در یک دکترین “مکاتبات.” شیک پوش های flâneur, حتی خزنده نیست, راه حل های بسیار به عنوان محکوم تلاش را برای یک زمان—به عنوان یک وسیله موقت نه یک درمان دائمی است که چگونه این نظریه بود که سهوا دریافت کرده است. یک صد و سی سال از این رو Gornick هنوز گالوانیزه او معمول توسط cannibalizing مشکل انرژی از ساکنان شهرستان.

یک ربع قرن بعد هنوز من و شما و هر کس دیگری مد تکه از تصاویر و نمادهای فیزیکی اگزوز های صنعتی با توجه به داشتن راه های نمادین اگزوز از اطلاعات در اقتصاد است. جمعیت نیست تا از افراد دیگر نیست اما از تصاویر است که ممکن است افراد از مارک های شرکت های بزرگ جعل هویت آنها از افراد جوان رقص سیاسی در TikToks از توییتهایی دربارهی جوانان در TikToks از اختلافات وجود ندارد و مرجع از رباتها فریاد به درجه اعتبار ساقط است. صدای ناهنجار و خشن همیشه گردآوری جمعیت در انتظار یک قطار که هرگز خواهد آمد.

هیچ فرار این شهرستان از اینترنت بدون پرواز قفس برای آن ضرب المثلی روستا بدون مهلت از تداوم آن jostling موجودات آن مجموعه از تصاویر خود را تخلیه جدید distresses. اما در اینجا یک قرن و نیم بعد مسلح با تمام بشریت دانش در کف دست خود را و نهفته رویارویی با آن میلیاردها اعضای شاید حداقل شما می توانید انجام دهید این است برای جلوگیری باور که شما آن را می خواهم.

راه حل دشوار است تصور کنید که تعداد کمی واقعا می خواهید آنها را. آن است که مناسب—و احتمالا لازم نیست که می دانم که باعث می شود خود را ساندویچ و یا تا به حال به آنها را دوباره ببینید. آن است که هنوز هم وسوسه انگیز برای ترجمه یک نگاه به یک فانتزی. آن باقی مانده است و ضروری است تا حدی به امتناع از درگیر شدن با تمام وجود از همه صدها نفر از افراد شما ممکن است درک هر روز مبادا شما دیوانه از تلاش برای رسیدگی به همه آنها را با احترام عمیق. طراوت صفحه از افرادی که وجود ندارد و تنها موجب تحریک که درد. شما می دانید که شما نمی نیاز به در مورد مراقبت از آنها را, اما آن را نمی کند چرا که آنها تولید شده توسط کامپیوتر است. این است زیرا شما در حال حاضر داشته اند تا عمل بسیار است.

ما می خواهیم به شنیدن آنچه که شما فکر می کنم در مورد این مقاله. ارسال یک نامه به سردبیر و یا ارسال به [email protected]

tinyurlbitlyis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.de

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>