اکتبر فرزند: سال من سمت چپ اتحاد جماهیر شوروی

الکس هالبراشتات به عنوان یک کودک.عکس حسن نیت ارائه میدهد الکس هالبراشتات

زمانی که من چهار یک جت بوئینگ با aqua stripe آورده جرالد فورد به سمت شرق شهرستان بندر ولادی وستک. او وجود دارد برای دیدار با رهبر اتحاد جماهیر شوروی لئونید برژنف و به بحث در مورد نکات ظریف از یک اسلحه-کنترل پیمان به نام نمک II. قبل از فورد ورود به این شهر رئیس حزب تبدیل مرکز شهر ولادی وستک به یک بی عیب تازه رنگ شده مجموعه فیلم است. مردان در اتوبوس ها گرد drunks و بی خانمان و سوار آنها در خارج از محدوده شهر برای “درمان است.”

مذاکرات صورت گرفت و در یک آسایشگاه در یک روستا در نزدیکی Okeanskaya. حزب رئیس تصمیم گرفت که جاده از آسایشگاه به شهر ولادی وستک—مسیر همراه است که برژنف و فورد اتومبیل خواهد, سفر, در سفر گشت و گذار—را منعکس شهر تولد دوباره. در چند روز پلیس معلوم شد خانواده زندگی در کابین و ناب-tos در امتداد جاده و سوخته در خانه های خود. خدمه از کارگران کاهش چند صد نفر از منطقه Primorsky را بلندترین straightest firs, trucked آنها را در جنگل های اطراف گیر کرده و آنها را درست در امتداد جاده در تازه بولدوزر بانک ها از برف است. این یک تنوع در یک سنت دیرینه. برخی از مورخان ادعا می کنند که زمانی که فیلد مارشال Potemkin صف متروک بانک ها از رودخانه Dnieper با توخالی نقاشی استادانه نمای طول ملکه کاترین سفر به کریمه در سال 1787 او را برای کاترین بهره مند شوند اما برای تحت تاثیر قرار دادن فرستادگان خارجی در سفر ،

در روسیه حضور همیشه اهمیت بیشتری از واقعیت و قضاوت بر اساس ظاهر ما در زندگی سوسیالیستی Arcadia است که پدربزرگ و مادربزرگ های ما تا به حال قربانی خود را به ساخت. این است که چگونه من در مورد کشور ما حتی پس از ما به سمت چپ آن است. این یک اعتقاد القا تقریبا از بدو تولد با کارتون و کتاب های رنگ آمیزی, توسط مهد کودک “upbringers” که به ما آموخت که “دبیر کل است که کودکان را بهترین دوست” و به صراحت با ما معلمان است. پدر و مادر من در نظر گرفته من میهن پرستی جالب اینجاست اما می دانستم که بهتر از آن را در تضاد مبادا من تکرار خصوصی خود را, جوک و نظرات در کلاس.

تا آنجا که من می توانید ببینید بزرگ انقلاب سوسیالیستی اکتبر محو قرن ها از کلاس جنگ و نابرابری جنگ بزرگ میهنی برنده شد و ترور بود کنار گذاشته توسط نیکیتا خروشچف و mothballed توسط برژنف. چیزی زیادی باقی می ماند که باید انجام شود ؟ اقتصاد شوروی شد دومین پس از ایالات متحده است. در سال 1974 به طور متوسط شوروی کارگر ساخته شده و به عنوان یک آمریکایی در ابتدا از نوزده-بیست و زندگی در سرانه فضای طبقه هشتاد و دو متر مربع یک سوم که از همتای آمریکایی خود را. در عین حال ما مراقبان و معلمان به ما یادآوری هفتگی که کشور ما افتخار پیشرفت ایالات متحده نمی تواند: رایگان مراقبت های پزشکی و آموزش و پرورش, برابری جنسیتی نزدیک به کل سواد و ماشین آلات در هر یک از مناطق کشور که توزیع مخلوطی از آب معدنی و میوه شربت به partaken از یک مشترک شیشه ای.

جایی بود که این ناز و نعمت بیشتر آشکار از تلویزیون. این عدم برنامه نویسی مستند در مورد برنامه ریزی شهری در بلغارستان استالین دوران موزیکال و جنگ جهانی دوم درام ساخته شده است به تدریج به سوی سال جدید و در آستانه پخش یک پس از صرف غذا مراسم تقریبا در هر شوروی خانه چراغ های رنگی و زرق و برق دار در سال جدید, درختان, روشن برجسته روی صفحه. این برنامه شبیه جایزه نشان می دهد که برای افراد مسن. حزب nomenklatura در کت و شلوار سیاه و روابط—روابط تعظیم بوده است nixed به عنوان بورژوا دهه پیش از آن—و همسران خود را نشسته در دور جداول وحی کف داخلی ستاره ترانه و صفحه نمایش. معمولا این به معنای یک فیلم در مورد مونتاژ در سراسر کشور overfulfillment از برنامه پنج ساله به دنبال یک باس-باریتون حوله یک Glinka آریا و در نهایت یک medley توسط Alla Pugacheva ما دولت-تحریم lite-سنگ songstress. او tropically mascaraed چشم و سینتی سایزر-سنگین آبا pastiches—در مورد خورشید چیزی با نقاط رنگارنگ بهار صبح و بی تزویر عشق جوان—bleated از میلیون ها نفر از تلویزیون در سراسر یازده مناطق.

زیبایی گل همه در اطراف ما در مسکو. بسیار پایین تر از خیابان ایستگاه های مترو’ دیوار و colonnades خوشحال من با برنز-امداد ارقام گوشت گوساله کشاورزان و جوش است. من از مادر بزرگم تامارا به من را به نمایشگاه دستاوردهای اقتصاد ملی پارک برای دیدن ورا Mukhina را تخریب مجسمه یاد ماندنی “کارگر و جمعی مزرعه زن است.” من می دانستم که آن را به عنوان گردان مرکز Mosfilm آرم که قبل از “تراکتور رانندگان” و دیگر فیلم های مورد علاقه من فکر کردم من تشخیص داده و چیزی غیر قابل انکار, وابسته به عشق شهوانی در راه قدرت ساخته کارگر و پر گوشت, زن مزرعه خود را برگزار می داس و چکش و خیلی نزدیک به هم. در خانه من صفحه به صفحه از طریق تصویر کتاب از آثار تاریخی. به نظر من هیچ کدام نسبت به “سرزمین مادری تماس” در ولگوگراد که قبلا شناخته شده به عنوان استالینگراد, سایت برخی از جنگ بزرگ میهنی مرگبارترین جنگ. در هشتاد و پنج متر است و از جهان بلندترین مجسمه های یک شکل از یک زن thrusting یک شمشیر به هوا و striding در سراسر گستره آراسته چمن با بیان رزمی وجد.

من خیره شد بیش از حد در فضای داخلی از نانوایی ها و فروشگاه های مبلمان سیما یا جنبه بخصوص اتاق گچ بری سقف به کف با گروه یکسان پرتره از دفتر سیاسی—افراد خود را یکنواخت مرد مسن و سفید—به عنوان اینکه ما یک کشور جزیره ای است که تا به حال راه اندازی یک گروه پاپ به جهان آگاهی است. این دفتر سیاسی ما بود Menudo. تنها نقطه در امتداد دیوار از مغازه های ما نه پوشش داده شده با ماده چاپ شده بود که قرار گرفتن یک امده پلاستیک-محدود تومه به نام “کتاب شکایات و پیشنهادات.” یک مداد خرد گره خورده است به یک رشته dangled در کنار آن است. اگر آن را در نظر گرفته شده برای جلب مشتریان به شکایت در مورد خطوط بی پایان و یا نشان می دهد این است که در این انبار بیش از یک تک انواع پنیر هیچ کس در زمان طعمه. این کتاب با خود اطمینان صفحات خالی شد موضوع صدها نفر از جوک خصوصی.

قبل از تعطیلات ملی, من, تماشا, تامارا, شوهر, میخائیل Mikhailovich, ظالمانه لغزش یک بطری براندی و برخی از پیچیده بسته به یک کیف برای ارائه به رئیس خود را یک مدیر منطقه ای که نام هرگز صحبت با صدای بلند در آپارتمان. میخائیل Mikhailovich ابلاغ آن به جای آن با جنبش های ظریف ابرو. فهمیدم که بدون این مرد خواهد بود وجود دارد هیچ روزانه trunkful از تولید و نه حتی یک ماشین به آن بار به که در کشور ما خطوط ترین زندگی گرديد فوری و برتر است.

من این تجربه دست اول پس از ثبت نام در کلاس اول. تامارا مطمئن ساخته شده است که آن را در هر مدرسه است اما در یک آکادمی برای پسران و دختران apparatchiks دیپلمات و عالی رتبه و افسران K. G. B. در آن آموزش زبان انگلیسی اجباری بود. شش صبح یک هفته میخائیل Mikhailovich به من رمه را به یک تقاطع نزدیک Noviye Cheryomushki مترو متوقف و مرا در مقابل مدرسه دهاتی نمای. مدرسه—یک ژاکت و شلوار اقیانوس آبی پلی استر با یک پچ به تصویر می کشد خورشید بیش از صفحات یک کتاب باز دوخته شده تا نیمه راه راست آستین بود تازه اتو. دوخته به من برگردان شد یک ستاره قرمز با چهره کودک لنین ارائه شده در طلا امداد مشابه serenely از مرکز آن است. ستاره مدلول عضویت در munchkin تقسیم کمونیست اخوان—شناخته شده به عنوان اکتبر کودکان oktyabryata—وظیفه و افتخار هر پسر و دختر در سن هفت تا نه است.

در روزهای شنبه من به ارمغان آورد ما معلم کلاس اول دبستان قطع hirt—اپل زده تامارا به عنوان پایین بازار است. معلم نام نینا Petrovna و او تقسیم ما روز به قلم, حفظ و صدای موج کپی کردن متن از تخته سیاه. گاهی اوقات ما با شتاب در گراف ما-کاغذ نوت بوک برای چند ساعت در سکوت چیزی که خوشحالی او به عنوان مثال از سن مناسب رفتار است. او هشدار داد ما روزانه در مورد خطرات ناشی از smudging جوهر در حاشیه و راه می رفت بالا و پایین راهرو به مطمئن شوید که ما دست به دست شد و بی عیب. “Povtorenie حصیر uchenyia,” او می گویند: تکرار مادر یادگیری است. نینا Petrovna تا به حال شانه طول مو پس از رنگ پریده من فکر کردم او شسته و آن را هر روز صبح با صابون است که ميزان نشت آن از رنگ. او تشکیل شده چهره او در بیان غمگین فداکاری—ما تا به حال آموخته و در عین حال به افتراق جدیت از ناخشنودی حد انتظار از یک سوسیالیست مربی.

“کودکان چیست تهاجمی ترین کشور در جهان است؟” نینا Petrovna intoned در singsong cadences در آغاز تاریخ بخشی از کلاس ما.

“اسرائیل!” ما فریاد هماهنگ است.

اولین کتاب من به یاد داشته باشید—در مورد کودکان که می خواهم متعهد فوق العاده ای اعمال شجاعت بود با عنوان “قهرمانان جوان اتحاد جماهیر شوروی.” فصل 1 بود جعلی داستان Pavlik Morozov. در طول اشتراکی او از پدر خود به لیورپول برای پنهان کردن چندین کیسه دانه جرم که پدر به ضرب گلوله کشته شد. بعد Pavlik خانواده خود به قتل او. برای یک کتاب درسی نوشته شده برای شش و هفت ساله این یکی قابل توجه برای آن فراوانی از شکنجه vengefulness و قتل نشان داده شده در رنگ های اشباع شده از یک کابوس است.

تصویر من را به یاد داشته باشید بهترین نشان داد یک افسر گشتاپو بازجویی نی موهای دختر نوجوان با pigtails. نام او را زنا Portnova. در تصویر افسر لحظه ای پریشان و زنا snatches خود را تپانچه از میز. وجود دارد یک طناب به دور گردن او—احتمالا به این دلیل او سعی به کشتن آلمانی ها با مسمومیت خود سوپ که او ساخته شده بود به خوردن خودش است. هر چند در عکس زنا شبیه قشنگ نسبتا معمولی نوجوان در نقاشی او امده سنگین و سرپوشیده چشم و شدید تقریبا شیطانی بیان. متن کنار تصویر مطلع میلیون ها نفر از کودکان اتحاد جماهیر شوروی است که در لحظات بلافاصله پس از این صحنه به تصویر کشیده شده در تصویر زنا “شات گشتاپو مرد مرده” و بعد از آن شکنجه شد به مرگ “animalistically.” خود را وطن پرست و اعمال بسیاری از کودکان در “قهرمانان جوان اتحاد جماهیر شوروی” مجازات شدند: به دار آویخته شدند, شات immolated مسموم چپ به توقف در برف. آنها شجاعت نیست قابل توجه را در خود دارد—تنها در مرگ آنها تبدیل به قهرمانان. مرگ آنها ساخته شده است ،

این در حالی بود پدیده هنگامی آشکار شد بیش از یک نقاشی از یک نوجوان در سن انقلابی قهرمان—این بار یک پسر—که من حس اول گرم-و-سرد تکان میل. آنها به دنبال به سرعت توسط وحشت. با خودم می گفتم که این پسر شجاعت ساخته شده است که من در صورت احساس داغ. اما این اتفاق افتاد دوباره چند هفته بعد در موزه پوشکین که در آن من تو را دیدم یک برنز از فیلم Prometheus زنجیر به یک سنگ یک پرنده شکاری جشن گرفتن در کبد است. این بار من نبود بنابراین مطمئن شوید. چیزی در مورد مردان بدن و مرگ بود coalescing در مغز و تحریک شوک الکتریکی در شبکه خورشیدی. فهمیدم در برخی inchoate راه است که این جاذبه مرا متفاوت از, و احتمالا اعتراض به پدر من و همه من می توانم فکر می کنم به انجام دور نگاه قبل از مادر من می گرفتن من خیره.

در ضمن ما کلاس اول دبستان کتاب درسی دستور یک کلاس از شدت دستپاچه هفت ساله چگونه آتش به ثبات مبادا اسب سقوط به دست سفید پوستان و چگونه به توقف یک قطار لادن نازی مهمات پرتاب خود را در زیر چرخ های آن است. معنای این داستان سخت بود به دست—اراده جمعی اهمیت بیشتری از رفاه فردی و ما بهترین سرنوشت بود برای مردن که جمعی.

و همچنین این: ما آموخته بودند که در زمان ما زندگی می کردند در اهمیت کمتر از گذشته است. عصر طلایی کمونیسم ما بیش از حد جوان به تجربه یک دوره صلح اما از جنگ. ما آموخته است که درگیری به زندگی ما معنی—که به معنی جریان از تحمل و ترجیحا در حال مرگ از شدت درد و رنج و مبارزه است. ناعادلانه زمان ما—نسبت زمان صلح از نوزده-هفتاد—ارائه نمی دهد ما فرصت برای مردن در کشور ما توسط میلیون ها نفر اما آن باقی مانده است وظیفه ما به رفتار به عنوان selflessly به عنوان فرزند شهید در کتاب درسی. و بنابراین ما احساس غرور آمده بود و نه از مواد فراوانی و یا حتی شخصی دستاورد اما از یک سری از ملی انتزاعی—هسته ای زرادخانه اکتشافات فضایی جمعی, کشاورزی, ساخت و ساز سدها و شدید بناهای تاریخی—که تا به حال هیچ چیزی برای انجام با اغلب بدبختی واقعیت زندگی روزمره است. پرستش این انتزاعی است و آنچه در روسیه بود که به نام معنویت.

مخوف ترین روز در تقویم سه ماهه دندانپزشک مراجعه کنید. یک پرستار به نام ما یکی یکی از کلاس و در زمان ما به یک اتاق معاینه در زیرزمین. داخل دوستانه میانسال در یک آزمایشگاه کت و tugged در آنچه باقی مانده است از ما دندان شیر بدون حتی یک فکر بیهوشی—Novocain ظاهرا تلقی شده است که بورژوازی به عنوان یک پاپیون. من صحبت کردن ترور از دندانپزشک را برای من بهترین دوست Kyrill تلاش برای تحت تاثیر قرار دادن او را با فلسفه رواقیون. او کوچک برای سن خود با یک دهان پر از براق orthodontia و فلپ مو بور سقوط کرد که بیش از چشم چپ خود را, اما او محبوب با توجه به توانایی های خود را به منظور جلب وهم آور مثل یک Zil کامیون کمپرسی به خصوص پس از معلم ما آویزان نقاشی او در تابلو اعلانات در کنار یک پرتره از وزیر امور خارجه Gromyko.

Kyrill مادر مرده بود در هنگام زایمان و پدرش مشغول به کار در کنسولگری شوروی در نیویورک پس Kyrill صرف بیشتر وقت خود را با پدربزرگ و مادربزرگ. زمانی که پدرش بازگشت و در تعطیلات سه ما صرف شب خود را در کاورنو آپارتمان در مرکز شهر با پلاستیک کابوی ها و سرخپوستان او می خواهم آورده شده از خارج از کشور. آنها تا به حال هیچ همسالان در میان داخلی و تحسین من برای آنها باید شده اند ، چند روز قبل از سال جدید را قبل از اینکه از خانه رانده در Kyrill پدر ولگا من در بر داشت یک کابوی جمع به من زرد لاستیک بوت. کابوی بود اسطوخودوس پیراهن سیاه و سفید کمند مارپیچ از بالا, سیاه, Stetson. تحقق است که او معدن را به نگه داشتن ساخته شده من تقریبا گریه با شادی. من خواب با کابوی رو من در nightstand و در مورد رویا پردازی قوی ساگوارو cacti tomahawk-دارای حق اعمال آپاچی و صنعتگران ماهر, که, کوچک, معجزه چهره های عمل. زمانی که من صحبت کردن در مورد عشق من از امریکا بیش از شام در تامارا آپارتمان میخائیل Mikhailovich guffawed. او گفت: brusquely که ایالات متحده وجود داشته است به تضعیف اتحاد جماهیر شوروی و سرکوب کارگران و نمی شد به تحسین رغم آنچه که برخی از یهودیان که شما باور دارید. تامارا elbowed او و میخائیل Mikhailovich آرام پایین. من بیش از حد جوان به درک که مادر من یهودی بود و گفت هیچ چیز. من بزرگ مادر بزرگ ماریا Nikolaevna, با صدای بلند خندید و پشت به او سرد گوشت خوک در درخت زبان گنجشک.

در مسکو چیزی در پدر من تغییر کرده است. او ساکت تر بود بیشتر توجه کمتر در قبال ترک بدون توضیح; گاهی اوقات متوجه شدم که او غمگین است. خود را درب کوبیدن و کج خلق بود petered ، هر چند من نمی دانم که چرا او و مادر من به نظر می رسید که از مد افتاده بس که در زمان راه داد به یک محتاط حساسیت. بعد او به من گفت که در طول این ماه خود را از کابوس دیدن شدند او بیشتر اوقات برای چند شب در یک ردیف.

به خاطر دارم در کمال تعجب من زمانی که پدرم شروع به صرف زمان با من. او مرا به خانه سینما به تماشای نمایش “مانع” یک گوری, هیجان انگیز با رابرت فورستر که من می ترسم از عقل من. او از من خواست به راه رفتن با او را به دوستان آپارتمان و یا به گوشه کیوسک برای سیگار. من صرف تمام بعد از ظهر در محل کار, فیلم موسسه تنگ, کتابخانه, جایی که او به من نشان داد نادر قبل از انقلاب کتاب و قوطی فیلم های خارجی و معرفی من به همکاران در کافه تریا. در خانه ما نشسته تا اواخر تماشای فیلم های سیاه و سفید تلویزیون و بعد از آن بازی مبارزه با پلاستیک اسباب بازی sabres او می خواهم خریداری پدر من در نهایت اجازه می دهد من به او را شکست. من به شدت دستپاچه شده بود با تغییر در او اما لذت می برد و پذیرفته توجه است. من با نظریه خود را در مورد دگردیسی. آنچه که من نمی دانم این است که او خداحافظی به ما.

مادر من ساخته شده ذهن خود را که زمانی که گوشت ناپدید شروع از فروشگاه. یک روز یکشنبه او می خواهم اجرا به سوپر مارکت برای بار دوم در دو ساعت پس از یک همسایه به نام به می گویند که آنها “به دور” منجمد کاهش چربی از گوشت گاو. او به خانه بازگشت محکم سه کیسه های مواد غذایی خود را کت و مو گچ بری با نوامبر برف. پدر من دور بود. مادر بزرگ مادری من, Raisa بازدید از ویلنیوس نگاه کرد ، “ما مجبور به ترک این کشور,” او گفت: بی سر و صدا. خواهرش ایدا گذشته از خانواده اش به ترک زندگی کرده بود در حیفا برای سال. خواهر دیگر او برادرزاده ها و برادرزاده در حال حاضر زندگی در سیدنی و تل آویو.

در هفته های آینده پدر و مادر من صرف شب قفل شده است و پدر من مطالعه مذاکره از گوش رس. او نمی تواند تصمیم بگیرد چه چیزی او می خواست. در زمان او به نظر می رسید به آینده از هم جدا. “من نمی خواهم فرزندم به رشد در این کشور” او به او گفت. او گفت که او تصمیم گرفت او می خواهم ترک این کشور با آمریکا و سپس متوجه شد که او نمی تواند از طریق رفتن با آن. “اگر من با شما من فقط تا پایان دروغ گفتن بر روی نیمکت در یک جفت شلوار جین و گوش دادن به همان پرونده است.” و: “اگر من یک یهودی من می خواهم ترک در یک دقیقه, اما من هستم و همیشه از دست این کشور است.” و: “من هم از ترس به نوشتن و بیش از حد ترس را ترک کنند.” و هنگامی که: “پس از شما رفته من شما را آویزان خودم.”

تامارا سودا با مادر من. او التماس کرد با او به ترک من در مسکو امیدوار به ترک شغل خود و وقف خود را به بالا بردن من. هنگامی که او ارائه شده به ما. هنگامی که او متوجه میخائیل Mikhailovich منفجر شد متهم مادرم را سرقت و من از آنها. “چگونه می تواند به شما شپشو یهودیان انجام این کار به ما ؟” او فریاد زد: قبل از قفل خود را در حمام.

مادرم کاربردی برای ویزای خروج به اسرائیل—ما تنها مسیر قانونی برای خروج اتحاد جماهیر شوروی—در ماه نوامبر سال 1978 یک هفته پس از Raisa و پدر بزرگ من Semyon در زمینه برنامه های کاربردی خود را در ویلنیوس است. ایدا حال ارسال دعوت نامه های مورد نیاز و پشتیبانی از کوپن از هیفا. مادر من می دانستم که او می خواست برای رفتن به نیویورک است. او می دانست که یک کمی در مورد زندگی در اسرائیل و نگران اجباری نظامی پیش نویس در مورد او نه کاملا یهودی پسر تبدیل شدن به یک شهروند درجه دوم در مورد قضاوت یک باسابقه خود-نفرت از یهودی. او تصور اسرائیل به عنوان یک نسخه بزرگتر از ویلنیوس یهودی در جامعه با آن محلی و شایعات باریک آن فکر کینه و ترس. هنگامی که او در زمینه نرم افزار در ویزا آژانس پدرم امضا فرم اجازه مادر من به من را برای همیشه از کشور با امکان بازگشت. در ارز او امضا و دور از همه آینده ادعای حمایت از کودکان.

نه فکر می کردم که به من گفتن هر یک از این ایده خوبی بود. میخائیل Mikhailovich در ادامه به درایو من به مدرسه روزهای دوشنبه از طریق شنبه; در درجه دوم من شروع به یادگیری زبان انگلیسی. در روزهای یکشنبه من هنوز بیدار در سپیده دم به صبحانه با تامارا و ماریا Nikolaevna و تماشای “من در خدمت اتحاد جماهیر شوروی” در رنگ خود را تلویزیون. روز بعد مادر من واصل او خروج-ویزا درخواست مدیر بیمارستان اخراج او. وجود دارد می تواند بدون درآمد در حالی که او منتظر برای پیدا کردن که آیا او درخواست اعطا شد یک فرایند است که می تواند چندین سال طول بکشد و کم کم او خود را فروخته فنلاندی پوستین بسیاری از کرپ است ابریشم بلوز و gabardine دامن تامارا ساخته شده بود برای او دو جفت شلوار جین لوی و تقریبا همه از طلا و جواهر و کتاب. در صبح یک سیاه ولگا سدان idled خارج درگاه ما ساختمان آپارتمان. در روز بعد آن را دوباره در سراسر خیابان را از موسسه فیلم. به K. G. B. در حال حاضر در زمان اشاره کرد و علاقه پدر من خصوصی تجارت; او هنوز نمی مشکوک نفوذی این موشکافی خواهد شد.

در این نامه از ویزا آژانس وارد در ماه جولای. پدر من به ارمغان آورد آن را از صندوق پستی با اشک در چشمان او یا به مادرم گفت. من به یاد نمی خواسته شده را انتخاب کنید و یا حتی سوال که آیا من می خواهم برای رفتن به “غرب” با مادرم. او به من گفت که ما خواهد بود می روم در حالی که تنها, که قبل از ما می خواهم گشت و من دوباره ببینید پدر من و دوستان من است. من به یاد داشته باشید احساس بسیار علاوه بر بی حس هیجان. ما تا به حال سه ماه به کشور را ترک کنند.

من مشترک خبری با من طبقه بالا دوست Vova. او چشم در من, اشتباه, در حالی که من تحت فشار برخی از سبز پلاستیک سربازان و یاطاقان های توپ به کف دست خود را. در مدرسه نینا Petrovna به ما گفته بود که مهاجران بودند خائن به وطن, اما زمانی که من کمربندش را بست که من و مادرم از هم جدا شدند برای ایالات متحده آمریکا و سرمایه داری ابرقدرت او صرفا آهی کشید و tousled ، حتی اگر من یک خائن در حال حاضر او به من اجازه داد به باقی می ماند یک ماه اکتبر کودک و پوشیدن ستاره در من برگردان تا آخرین کلاس. Kyrill و من گفت: ما خداحافظی در کافه تریا مدرسه. “ما هرگز پیشگامان با هم,” او گفت: دور پاک کردن اشک. من هرگز پوشیدن قرمز روسری دور گردن من و به vaunted سلام دست بالای سر طرف را از بسیاری از بیش از یک. Kyrill دست بر شانه من بود و او گریه. “در حال حاضر شما هرگز قادر خواهید بود به مرگ برای کشور خود را,” او گفت:.

در این روز من و مادرم وارد Sheremetyevo با ما چمدان—یکی او یک کوچکتر معدن—ما تا به حال بیست و چهار ساعت از چپ به کشور را ترک کنند. ما بلیط هواپیما به وین به حال هزینه دو هزار روبل حدود پانزده بار مادرم سابق ماهانه حقوق و دستمزد. پدرم به او داده بود بسیاری از پول در ازای سهم خود را از آپارتمان. او پرداخت می شود و دیگری کوچکتر در مجموع به نفی ما شوروی تابعیت و گذرنامه های داخلی. پس از فروش تقریبا همه چیز, همه او را ترک کرده بود به در بسته به چمدان دو ژاکت چند بلوز و دامن چند جفت لباس زیر, دو جفت کفش و یک دوربین قابل حمل سه شیشه osetra خاویار که کسی گفت: او می تواند فروش در خارج از کشور و hardbound کتاب از اشعار آنا آخماتووا.

حافظه که آخرین روز صبح در مسکو مشمئز کننده vividness از لحظات بلافاصله پس از یکی از اصابت یک ماشین. میخائیل Mikhailovich سوار در نزدیکی سکوت. بار وجود دارد که من اعتقاد دارم که من می تواند جابجایی است که درایو به فرودگاه به نوبه خود توسط نوبه خود حتی امروز. پدر من نشسته stiffly در صندلی مسافر. من نشسته در پشت ساندویچ بین مادر من و تامارا که اجازه نمی رفتن از دست من تا هوا-ترافیک-کنترل برج به نمایش در آمد. لباس زن منجر شد و پس از آن من به اتاقهای جداگانه برای نهایی بازرسی آداب و رسوم. من کاهش یافته است برخی از سکه بر روی یک سینی. مادرم را به یاد می آورد که ما مجاز به گرفتن با ما یک آلبوم عکس بیش از شش صفحات هیچ هنری یا عتیقه دقیقا یک صد و سی و هفت دلار در ارز و بیش از پنج گرم طلا.

قبل از آنها خداحافظی و در آغوش مادرم دست تامارا طلا که تامارا به او داده بود به عنوان هدیه عروسی. یکی دیگر از آداب و رسوم افسر, یک مرد به دستور مادرم به نوار غزه در حالی که در عین حال یکی دیگر از شنود گذاشته پاشنه چکمه های او را برای بررسی سنگ های قیمتی است. او لرزان شد چرا که او شنیده ام که برخی از زنان در معرض امتحانات در فرودگاه.

برای چند دقیقه بعد از ما توشه بازگردانده شد به ما من و مادرم ایستاده بود در یک سیما یا جنبه بخصوص راهرو خارج از آداب و رسوم منطقه و خیره شد از طریق شیشه ای در جت است که می تواند ما را به وین. بدنه مشخص شده بود با Aeroflot را بالدار داس و چکش و. صبح روشن بود و روشن و مادر من و من درنگ با یک پنجره در Sheremetyevo, در اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و جمهوری هر چند ما دیگر شمارش در میان شهروندان خود و یا کسانی که از هر کشور دیگر. در راه به دروازه ما, ما در زمان اشتباه تبدیل به یک دیپلماتیک سالن مبله با اسکاندیناوی چرم-و-chrome مبلمان. لحظه ای به حال یک رویا با کیفیت. هیچ کس صحبت کرد به ما و یا خواسته به دیدن ما اسناد و مدارک. ما سرگردان را روی یک شیشه بالکن مشرف به منطقه انتظار. پدر من و تامارا ایستاده بود زیر با ما. آنها نگاه و خال ما و آنها دست تکان داد. پدر من گریه میکرد. آنها می شده است وجود دارد برای بیش از دو ساعت قادر به را تشکیل می دهند ذهن خود را برای رفتن به خانه. من دست تکان دادند برای آنچه به نظر می رسید مانند یک مدت طولانی ایستاده وجود دارد در واژن, نایلون, ژاکت و کلاه گره با آن پوچ pompom. مادر من برگزار شد از دست من. “نگاهی به خوبی در پدر خود را,” او به من گفت: “از آنجا که شما هرگز او را دوباره ببینم.”

tinyurlbitlyis.gdv.gdv.htclck.ruulvis.netcutt.lytny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>