خواندن از دست رفته در زمان جنگ نامه ای از آلبرت کامو در سال 2020

در آلبرت کامو چشم انداز عدالت بی معنی است بدون به همان اندازه پرشور تعهد به آزادی.عکس توسط Loomis دین / زندگی مجموعه عکس / گتی

برخی از نویسندگان برای ما صحبت می کنند از طریق پنجره از وقت خود را—ما نیاز به بازگشت به جایی که آنها یک بار متعلق به واقعا تمرکز بر روی شکل ایده های خود را—و یک چند به ما صحبت می کنند به طور دائم, پریدن, با کرم چاله مانند سیالیت از وقت خود را به ما. دومی یک دسته غیر قابل پیش بینی و حضور خود را به نظر نمی رسد که بستگی به کیفیت خاصی از فکر تا آنجا که در یک نوع روشن بینی از روح. ما باید به کار سخت برای مثال برای ایجاد حس Jean-Paul Sartre فلسفی نوشته های عجیب و غریب دم از تئوری و معاصر فرانسوی سیاست است. خواندن آنها (پاداش) کار می کنند. اما آلبرت کامو سارتر را همکار و رقیب هنوز به ما صحبت می کند به طور مستقیم حتی اگر زمان او را به عنوان کنترل از راه دور از ما به عنوان سارتر است. کامو نبود گسترده متفکر—و یا حتی در یک مفهوم اصلی یک—اما او به دست آورده و با کیفیت است که کودکان و نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد برای توصیف ضمن ستایش از شخصیت به عنوان “عمیق است.” (همانطور که در “لئونارد کوهن است عمیق.”) آنچه که او گفت: در هر موضوع همیشه ساده و عمیق و معمولا درست است. ما به عنوان خوانده شده او را به عنوان معاصر ما و او به ندرت اجازه می دهد تا ما را. او است که هنوز هم بسیار محبوب است و به عنوان پدر کاترین گفت: چندی پیش به دلیل او می نویسد نه در تلاش برای پیدا کردن این طرح در تاریخ و در سمت راست آن اما در نام از تاریخ قربانیان.

این فکر است که مجموعه در حال حرکت را با این کشف در سال گذشته در فرانسه از ناشناخته نامه توسط Camus, موجود در بایگانی شارل دوگل توسط شرح حال و محقق وینسنت Duclert که کامو فرستاده بود از پاریس به لندن مدتی در سال 1943. Unsigned اما فورا قابل شناسایی توسط تن و زمینه آن است که به رهبری “از یک مقاومت فکری” و گزیده ای شد توسط روزنامه فیگارو در ماه گذشته با توافق کاترین کامو آن را نیز به نظر می رسد در یک کتاب جدید توسط Duclert در مورد پدرش. این عجیب و غریب, نامه, و, بسیار, فرانسه: یک صدا دار فلسفی حساب از بحران از مقاومت و آینده آن پله با ظرافت از طریق مختلف میادین مین از بین مقاومت و همبستگی و در عین حال نامه ای که هر چند مشتاقانه ریشه در زمان خود با این وجود مدیریت با وهم آور prescience به صحبت می کنند و به برخی از نزاع از خود ما است.

کامو یک فرانسوی در الجزایر تولد صرف جنگ برای اولین بار در شهر لیون فرانسه که در آن او نوشت: پیش نویس از رمان “غریبه” و سپس در پاریس که در آن او نوشت: سرمقاله به صورت زیرزمینی مقاومت مجله رزمی. (در واقع لحن و سبک از نامه ای است که تا به این سرمقاله که آن را فورا جهش خود را به عنوان.) این شکل از شرایطی است که به خوبی شناخته شده است. مقاومت در یک الگوی پیچیده بود و ظاهرا رهبری از لندن توسط جناح راست نظامی رهبر دوگل اما مبارزه در فرانسه توسط یک ائتلاف محافظه کار کاتولیک وطن پرست و به شدت ضد نازی نیروهای—همراه با بی قراری و مشکوک مجلس از حزب جمهوری خواه و “لیبرال” نیروهای از جمله قدیمی حزب سوسیالیست حمایت قوی جزء از کمونیست ها که داشتن نشسته آغاز جنگ و در زمان استالین-هیتلر پیمان آمد به شدت و شجاعانه به مقاومت مسلحانه هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد.

در این نامه کامو می نویسد: برای اولین بار از foundering از “نخبگان”—فکری و اداری و حتی کلاس های نظامی بودند و با غرور و افتخار از شایسته سالاری. او شروع می شود در یک توجه داشته باشید از متعادل حتی چشم انداز آن دشوار است برای حفظ در بهترین زمان بود که قهرمانانه سخت به نگه داشتن در یک لحظه از چنین, خوب, وجودی استرس است. “من اینجا بسیار به طور خلاصه خلاصه احساسات یک فکری” او می نویسد: “در وضعیت فعلی به آن مشاهده می شود از درون کشور است. برای قرار دادن آن را به سادگی یک احساس خواهد بود کسانی که از غم و اندوه. اعتقاد عمیق من این است که این شکل از جنگ که شهری فرانسه به تصویب رسید و در آن همه ما درگیر هم می تواند منجر به تولد دوباره از این افراد یا به آن قطعی قرار می گیرند.”

این نقایص است که نخبگان بودند به نظر می رسید مسئول “عجیب و غریب شکست” از فرانسه به عنوان مورخ Marc Bloch آن قرار داده است. (به عنوان پیکاسو اظهار داشت: به ماتیس, فرانسه ژنرال “اساتید دانشکده هنرهای زیبا”—یعنی بخشی از همان کور اداری کادر.) چگونه می تواند فکر می کنم یکی از این نخبگان در حال حاضر نامه ای می پرسد و چگونه باید آن را به بازسازی خود پس از جنگ برنده شد—اگر آن را به دست آورد ؟ یک ملت می میرد کامو می نویسد: به دلیل آن نخبگان ذوب می شود و به معنای واقعی کلمه. اما این نخبگان می تواند تعمیرشده نه از کلاس های سنتی اداری exam-عابران اما از جدید نخبگان از مقاومت کنندگان که تخصص ریشه در “تجربه واقعی” و کسی که خود را نگه دارید واقعیت در مورد آنها. او شکایت می کند که مستقیم و مقاومت مسلحانه در فرانسه است به عنوان رتبهدهی نشده است ملاقات کرد با اقدام نظامی از خارج—تخمین بیش, شاید, منابع ارتش فرانسه در تبعید اما بی تاب برای “جبهه دوم” است که تا به حال مدت طولانی است که وعده داده شده اما تحویل داده شد تنها در ماه ژوئن سال 1944.

بر چه پایه می تواند در آینده از فرانسه بود ساخته شده است ؟ پاره بین آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی مدل—در یک لحظه زمانی که اعتبار از اتحاد جماهیر شوروی به دلیل موفقیت ارتش خود را در برابر نازی ها بود و در تمام زمان بالا—کامو صحبت می کند تا برای روسیه و اجتماعی آن آزمایش اما می گوید با ظرافت است که فرانسه می تواند تنها “اعتراف با دشواری ایده preponderant دولت که در آن همه آزادی خواهد ناپدید می شوند.” او می نویسد که در حالی که ما باید به دنبال عدالت اجتماعی از نوعی که شوروی حداقل وانمود به دنبال ادعای آزادی شخصی نمی تواند scanted یا درمان به عنوان ثانویه است. انتقادی از صعودی آمریکا قدرت است که او را شناسایی به عنوان “آینده ای که بیش از حد شبیه گذشته” و در آن “به بهانه آزادی و عدالت قرار داده است عمدا به یک طرف” کامو می رود به اصرار با اینحال در مرکزیت آزادی به عنوان ضروری محافظ تاریخ قربانیان. آنچه پس از آن است که ایدئولوژی از مقاومت ؟ “اگر ما یک دکترین به تدوین و فرموله کردن” او می نویسد: “این امر می تواند یکی از توازن عدالت و آزادی قطعا دشوار است به درک, اما در خارج از آن هیچ چیز می تواند انجام شود.”

عدالت و آزادی: آنچه خواسته می تواند بیشتر پایه حتی بیشتر fatuous? اما با کاموا, یک سادگی گفتار هرگز نمی تواند پنهان اهمیت بالا سهام خود را بیان. وسوسه مدل شوروی او با این وجود حاضر آن را شناخت و آن را به عنوان بیش از حد وحشیانه و یکپارچه; ارائه شده با آنچه که به عنوان یک غربی امپریالیستی مدل که به نظر می رسید به ارائه بیشتر از همان راه که تا به حال منجر فرانسه به سقوط آن او خواستار یک انقلاب در عدالت همراه همیشگی تجدید آزادی است. در کامو چشم انداز—که او بدون شک به اشتراک گذاشته fruitlessly با دوگل بود که دیگر کمتر فلسفی چیز به نگرانی در مورد عدالت از جمله عدالت اقتصادی است بی معنی و بدون به همان اندازه پرشور تعهد به آزادی.

این حقایق هستند یا باید آسان به اندازه کافی برای ما به تأیید امروز. برای انجام این کار در اوج جنگ—هنگامی که فن بیان و فشارهای سیاسی می تواند و آیا منجر شود در غیر این صورت بسیاری از مردم هوشمند و یا طلبانه وفاداری به استالین و یا هنوز بدتر همکاری با نازی ها—در زمان Camusian وضوح. این آسان نیست برای گفتن این همه در یک لحظه از بحران است. در عین حال اینها کامو را دائمی تم: نیاز به آزادی نه به عنوان یک امر عادی کلیشه اما به عنوان یک بیماری است که زندگی ما را پر می کند; آزادی فکر می کنم برای خودمان و نه stampeded توسط توده تصویب; خطرناک گرفتن که انتزاعی از ایدئولوژی می تواند در این مسئولیت به دیدن بی عدالتی به وضوح و به شجاعت به مبارزه با آن; آمادگی برای نتیجه گیری به عنوان کامو شخصیت ژان Tarrou از رمان “طاعون” می کند که “وجود دارد pestilences دارد و قربانیان و آن را تا به ما تا آنجا که ممکن است, به پیوستن به نیروهای با pestilences.” و همه آنها هنوز هم نیاز به شنیده می شود دوباره و دوباره.

پیشرو کامو محقق رابرت Zaretsky نوشت: چندی پیش در مورد چگونه به تازگی مربوطه کامو را existentialism, یک بار با خیال راحت بخشی از گذشته به نظر می رسد ما در زمان بحران است. این existentialists, Zaretsky اشاره ضمیمه حیاتی سوار معمول ادعای ما را برای اخلاقی جهانشمولی: “ما همچنین باید بپذیریم که گزینه های دیگر توسط افراد دیگر در همان وضعیت می تواند به همان اندازه خوب است و به همان اندازه دفاع.” انسانیت خود را چیزی است که ما باید به مبارزه برای—پذیرش تمام خطر انداخته و نیمی از اقدامات ضروری برای وجود انسان و نه محکوم آنها را بیش از حد به آسانی و نه بخشنده و آنها را بیش از حد به راحتی.

کامو نشان می دهد خود را در راه است که به عنوان وحشتناک ترین از همه چیز میانه رو. اما بود که یک شرط لازم اگر بسیار بد نام ساده تلاش چرخش سر خود را در اطراف برای دیدن کل افق. به دنبال میانه روی هر سوال احمقانه است; بودن محور برای دیدن جهان به عنوان آن است که فقط ضروری حس. در زمان کامو نامه خود را نوشت و مقاومت بود نه خود تبریک لفظی موقعیت اما یک زندگی یا مرگ خطر هر روز گرفته شده. و او هنوز رتبهدهی نشده است آماده برای قرار دادن زندگی خود را در خط برای این دیدگاه وجود دارد که یک خط به دنبال در زندگی است.

کامو معتقد بودند حتی در extremis که تحصیل نخبگان معنی صرفا یک کنسرت متعهد ذهن مجدد زندگی تجربه ضروری بود عاقل جامعه است. خواندن او در حال حاضر—در زمانی که ما نیاز به یادآوری دوباره است که هر اقدام استهلاک از آزادی مدنی به عنوان ثانویه و یا inessential به پیشرفت ما زشت و ناپسند است که هر تلاش برای مهر و موم کردن ایده های ما از آزادی از ایده آل از عدالت اجتماعی محکوم است—کامو از “مقاومت در برابر روشنفکر” نشان می دهد که حیا از یک برنامه سیاسی نیاز نمی تواند مانعی برای قهرمانی از اعمال آن را الهام بخش.

tinyurlbitlyis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>