Jan Buchczik

“چگونه برای ساخت یک زندگی” یک هفته ای دوبار ستون توسط آرتور بروکس مقابله با سوال از معنی و شادی.


تصور کنید در حال خواندن یک داستان با عنوان “تعقیب بی امان از مشروب الکلی.” شما به احتمال زیاد انتظار افسرده داستان در مورد یک فرد در یک روند نزولی الکلی مارپیچی. حالا تصور کنید به جای خواندن یک داستان با عنوان “تعقیب بی امان از موفقیت است.” خواهد بود که یک داستان الهام بخش آن نمی شود ؟

شاید—اما شاید نه. آن را به خوبی ممکن است داستان کسی است که هرگز پایان دادن به تلاش بیشتر و موفقیت بیشتر برگ های آنها را همیشه ناراضی و ناتوان از شادی.

وابستگی جسمی نگه می دارد الکلی متعهد به خود را معاون و حتی آن را به عنوان wrecks شادی خود را. اما مسلما قوی تر از اعتیاد جسمی است به این معنا که نوشیدن یک رابطهنه یک فعالیت. به عنوان نویسنده کارولین نزدیک توصیف اعتیاد به الکل در خاطرات نوشیدن: داستان عشق “این اتفاق افتاده است این است: من در عشق سقوط کرد و پس از آن به دلیل عشق بود باعث خرابی همه چیز من در مورد مراقبت من تا به حال به سقوط است.” بسیاری از الکلی می دانم که آنها خواهد بود خوشحال اگر آنها را ترک کنید اما این است که به نقطه است. این تصمیم برای حفظ است به را انتخاب کنید که عشق شدید پیچ خورده و تنها آن را به عنوان بیش از ابتذال صرف شادی.

اگر آن را ندارد متعارف پزشکی اعتیاد برای بسیاری از مردم موفقیت دارای خواص اعتیاد آور. تا حد معینی منظورم این است که به معنای واقعی کلمه—ستایش تحریک دوپامین انتقال دهنده عصبی است که دخیل در تمام رفتارهای اعتیاد آور. (این است که اساسا چگونه رسانه های اجتماعی نگه می دارد و مردم رو: کاربران دوپامین آمار از “لایک” های تولید شده توسط یک پست نگه داشتن آنها را به آینده را دوباره و دوباره ساعت پس از بدبختی ساعت.)

اما موفقیت نیز شبیه اعتیاد در اثر آن در روابط انسانی است. مردم قربانی کردن لینک های خود را با دیگران خود را برای عشق واقعی موفقیت است. آنها سفر برای کسب و کار در سالگرد آنها دست کمی از بازی های لیگ و رسیتال در حالی که ساعات کار طولانی. برخی از خودداری کردن از ازدواج برای خود شغلی—درآمد تسمیه بودن “به کار خود را”—حتی اگر یک رابطه خوب است رضایت بخش تر از هر کار.

بسیاری از محققان از جمله روانشناس باربارا Killinger نشان داده اند که مردم با میل و رغبت قربانی خود را رفاه از طریق کار زیاد برای حفظ بازدید از موفقیت است. من می دانم که یک چیز یا دو مورد از این: که من یک بار خودم اعتراف به یک دوست نزدیک “من ترجیح می دهم به ویژه از مبارک.” او پرسید چرا. “هر کسی می تواند انجام کارهایی در آن طول می کشد برای شاد بودن—رفتن به تعطیلات با خانواده و آرامش بخش با دوستان … اما نه هر کس می تواند کارهای بزرگی انجام.” دوست من در تمسخر این, اما من شروع به پرسیدن دیگر مردم در محافل و متوجه شد که من غیر معمول است. بسیاری از آنها تا به حال ساخته شده موفقیت معتاد را انتخاب specialness بیش از شادی است. آنها (و گاهی اوقات من) را خاموش عادی لذت از آرامش و وقت با عزیزان تا بعد از این پروژه و یا ارتقاء هنگامی که در نهایت این امر می تواند زمان استراحت است.

اما البته آن روز هرگز به نظر می رسند.

میل به موفقیت ممکن است ذاتی به طبیعت انسان است. بزرگ آمریکایی ویلیام جیمز روانشناس یک بار اشاره کرد: “ما نه تنها گلهای حیوانات, میل به در چشم می شود از همکاران ما, اما ما باید ذاتی گرایش به خودمان متوجه شده و متوجه مطلوب با ما مهربان است.” و باعث موفقیت ما جذاب به دیگران (که تا زمانی که ما خراب کردن ما ازدواج).

اما specialness ارزان نمی آید. جدا از برخی از واقعیت تلویزیون ستاره ها و دیگر اتفاقی مشاهیر موفقیت وحشیانه است و آن نیاز به فداکاری است. در سال 1980 پزشک رابرت گلدمن معروف نشان داد که بیش از نیمی از ورزشکاران مشتاق خواهد بود مایل به مواد مخدر است که کشتن آنها در پنج سال در ازای پیروزی در هر رقابت وارد شدند و امروز “از دو و میدانی المپیک به آقای جهان است.” بعد از تحقیقات متوجه شد که تا 14 درصد از نخبگان اجرا خواهد قبول کشنده بیماری قلبی عروقی در ازای یک مدال طلای المپیک—هنوز هم تکان دهنده تعداد بالا در برآورد من.

ما می توانید این انتخاب در باستان اسطوره نیز هست. در هومر ایلیاد, آشیل باید تصمیم بگیرد که آیا به مبارزه در جنگ تروا—امیدوار کننده خاص فیزیکی مرگ اما یک میراث با شکوه—و یا بازگشت به صفحه اصلی خود را به زندگی می کنند یک زندگی طولانی و شاد با عزیزان خود هستند اما مرگ در ابهام. او در توصیف خود انتخاب بدین:

که دو سرنوشت خرس من به بعد از مرگ است.

اگر من تو را از اینجا و من دراز محاصره تروی

سفر من به خانه رفته است اما من با افتخار هرگز نمی میرد.

اگر من سفر به پدری من عشق

من غرور من افتخار می میرد …

آشیل موفقیت معتاد برتری همترازانتخاب مرگ است.

متاسفانه موفقیت Sisyphean (برای مخلوط کردن اسطوره های یونان). هدف نمی تواند راضی باشد; اکثر مردم هرگز احساس “موفق به اندازه کافی.” بالا فقط طول می کشد یک یا دو روز و سپس آن را به هدف بعدی. روانشناسان به این hedonic تردمیلکه در آن رضایت می پوشد تقریبا بلافاصله و ما باید اجرا شود به بعد پاداش برای جلوگیری از احساس سقوط پشت سر. این است که چرا بسیاری از مطالعات نشان می دهد که افراد موفق هستند تقریبا همواره حسادت افرادی که بیشتر موفق.

آنها باید روی تردمیل است. اما ترک آسان نیست برای معتادان است. برای افرادی که در دام مواد برداشت می تواند یک تجربه دردناک جسمی و روانی. اضطراب و افسردگی بسیار شایع هستند پس از واریز الکلی, نوشیدن, به عنوان مثال. در واقع رمان ویلیام Styron معروف ذکر شده قطع مادام العمر خود را با نوشیدن سنگین به عنوان بخشی از شروع افسردگی بالینی او وقایع در کتاب خود تاریکی قابل مشاهده است: یک خاطره از جنون. برخی از این گچ به تنهایی در صورت عدم وجود الکل—به یاد داشته باشید این یک رابطه است.

موفقیت معتادان دادن تا عادت خود را تجربه یک نوع برداشت نیز هست. تحقیقات نشان می دهد که افسردگی و اضطراب شایع در میان ورزشکاران نخبه پس از حرفه خود end; ورزشکاران المپیک ویژه را از رنج می برند “پس از المپیک بلوز است.” من تو را دیدم این برداشت تمام وقت در سال به عنوان رئیس جمهور از یک اتاق فکر در واشنگتن, d. C. افراد برجسته سیاسی و رسانه ای خواهد قدم به عقب از محل موردتوجه وتماشای عموم—گاهی اوقات از اراده خود و گاهی نه و شدت رنج می برند. آنها صحبت از تقریبا هیچ چیز اما روز. بسیاری دچار افسردگی و اضطراب.

“ناراضی است او که بستگی به موفقیت برای شاد بودن” نوشته الکس Dias Ribeiro سابق فرمول 1 راننده اتومبیل مسابقه. “برای چنین فرد پایان یک حرفه ای موفق است که پایان خط. سرنوشت خود را به مرگ از تلخی و یا به جستجو برای موفقیت بیشتر در دیگر مشاغل و در زندگی از موفقیت به موفقیت تا زمانی که او مرده می افتد. در این مورد وجود خواهد داشت نه زندگی پس از موفقیت است.”

فرهنگ آمریکایی valorizes کار زیاد است که باعث می شود آن را آسان به لغزش به یک طرز فکر است که می تواند نژاد موفقیت اعتیاد. اما اگر شما را دیده ام خود را در توضیحات امید را از دست ندهید. وجود دارد مقدار زیادی شما می توانید به آموزش مجدد خود را به تعقیب خوشبختی به جای موفقیت بدون توجه به جایی که شما هستند و در سفر زندگی خود را. اجازه دهید به من نشان می دهد که شما در نظر گرفتن سه مرحله این که آیا شما در اوج زندگی حرفه ای خود را در تلاش به کار راه خود را از نردبان و یا به دنبال موفقیت در آینه.

اولین قدم این است که پذیرش آن به عنوان موفق به عنوان شما بود و یا امید به زندگی و کار خود را, شما نمی خواهید برای پیدا کردن شادی واقعی در hedonic تردمیل از زندگی حرفه ای خود را. شما پیدا کردن آن را در چیزهایی که عمیقا عادی: با بهره گیری از پیاده روی و یا گفتگو با یک دوست به جای کار اضافی که ساعت مثلا. این بسیار دشوار است برای بسیاری از مردم است. آن را احساس می کند تقریبا مانند پذیرش شکست برای کسانی که زندگی خود را صرف عبادت کار سخت و تلاش به بهتر از دیگران است. اجتماعی مقایسه است که بخش بزرگی از مردم چگونه اندازه گیری موفقیت های دنیوی اما این تحقیق روشن است که این کار ما را از رضایت از زندگی.

گام دوم این است که به جبران هر گونه روابط شما در معرض خطر به نام از موفقیت است. این پیچیده است, بدیهی است. “با عرض پوزش در مورد انتخاب خسته کننده جلسات هیئت مدیره—که من حتی نمی یاد داشته باشید در حال حاضر بیش از باله رسیتال” احتمالا نمی توانید کار انجام می شود. بیشتر موثر است که به سادگی شروع به نشان دادن. با روابط actions speak louder than words, به خصوص اگر شما کلمات شده اند نسبتا خالی در گذشته است.

آخرین مرحله است برای پیدا کردن حق معیارهای موفقیت است. در کسب و کار مردم اغلب می گویند: “شما چه می گیری.” اگر شما خود را اندازه گیری تنها با پاداش دنیوی از پول و قدرت و منزلت شما صرف زندگی خود را در حال اجرا بر روی hedonic تردمیل و مقایسه خود را به دیگران است. من پیشنهاد بهتر متریک در مراسم تحلیف “چگونه برای ساخت یک زندگی” ستون در میان آنها ایمان و خانواده و دوستی است. من نیز گنجانده شده اما کار نمی کنند به خاطر بیرون دستاورد است. بلکه باید آن کار که در خدمت دیگران و به شما می دهد یک حس شخصی به معنای.

موفقیت خودی خود چیز بدی نیست هر بیشتر از شراب است یک چیز بد است. هر دو می تواند سرگرم کننده و شیرینی به زندگی است. اما هر دو تبدیل به استبدادی زمانی که آنها یک جایگزین برای—به جای استفاده از یک مکمل به روابط و عشق است که باید در مرکز زندگی ما است.

ما می خواهیم به شنیدن آنچه که شما فکر می کنم در مورد این مقاله. ارسال یک نامه به سردبیر و یا ارسال به letters@theatlantic.com.

tinyurlbitlyis.gdu.nuclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.de

نرم افزار گرامرلی