Image may contain Human and Person
دیوید Warrilow نئو-کمدی بزن و بکوب تصویر از معروف پرهیزگار و مغلق فیلسوف امانوئل کانت در Philippe Collin 1996 فیلم تقریبا balletic.منبع: Pierre Grise Productions

نوزده-نود بودند dead zone برای ایالات متحده توزیع بین المللی فیلم های مستقل. در حالی که تعداد انگشت شماری از زرق و برق دار, برک آوت بازدید بودند که به طور گسترده ای مورد ستایش قرار داد (و بیش مورد ستایش قرار داد) بسیاری از بهترین فیلم های این دهه شد و چپ منتشر نشده و تا حد زیادی نهان. یکی از متمایز ترین و اصلی فیلم از زمان فیلیپ Collin “روز گذشته از امانوئل کانت” از سال 1996 (که در یوتیوب) که خوشمزه سینمایی تناقض است. آن را به پیروی از معروف پرهیزگار و مغلق فیلسوف به عنوان او را در انتظار مرگ او و در عین حال آن را یک کمدی فیزیکی پر از neo-کمدی بزن و بکوب صمیمیت—یکی از نادر سینمایی وارثان به آثار ژاک تاتی و باستر کیتون.

به عنوان وعده داده شده توسط آن عنوان فیلم تاریخی است بیوگرافی-عکس مجموعه, باریک را در یک قاب زمان اما از آن باز می شود enormous مناظر راه filigreed هنری تخیل. سن کانت (که فوت در هفتاد و نه نفر در سال 1804 در مادری خود Königsberg) است که توسط بازیگر بریتانیایی David Warrilow یکی از ساموئل بکت کلید مترجم (و بنیانگذار نیویورک Mabou معادن تئاتر شرکت) و همکاری خود را با Collin در تحقق هر دو شخصیت و کمدی است giddily خطر ناک. فیلم تصاویر که به شدت ساخته شده در سایه های سیاه و سفید پالت (با تشکر از فیلمبردار ژاک Bouquin) را Warrilow را کاملأ پیچیده ظریف طیف وسیعی از حرکات و عبارات و صرف ثبت نام resoundingly.

اولین صحنه فیلسوف پایدار بازدید از یک هنرمند که آمده است به رسم خود را شبح (نما او را بین کاغذ شفاف و شمع) مجموعه فیلم چارچوب فلسفی همراه با آن تن. در حالی که grumpily نشسته هنوز کانت ارائه یک unsought سخنرانی در تلاش خود را برای درمان او سخت سرفه توسط بازآموزی مادام العمر خود را عادت تنفس از طریق دهان خود را. (“منحرف! تمرکز!”) سخت فکری تبعیت از بدن به ذهن و سفت و سخت, مصنوعی, غیر عمدی پوچ و در عین حال عاطفی مجموعه ای از عادات روزانه و حرکات که نتایج—هسته اصلی این فیلم است. (Spoiler alert: به عنوان نشان می دهد بدن برنده است.)

که برای ماده کانت دقیق نظم و انضباط معلوم می شود مسری است. هر چند او مجرد بود او به تنهایی زندگی می کنند — او تا به حال یک خانواده و زمان زیادی را صرف برقراری ارتباط با دوستان خود و غیر رسمی majordomo Wasianski (با بازی آندره Wilms) و manservant Lampe (رولاند Amstutz)—و خیلی از این فیلم اکشن محور در فلسفه کانت را obsessional معمول داخلی و خرده agonies از آن آشفتگی. (این اسکریپت توسط Collin و آندره اسکالا است که آزادانه و بر اساس خاطرات واقعی زندگی Wasianski همانطور که گفته توسط Thomas De Quincey.) هر روز صبح Lampe بیدار کانت با همان عبارت (“آقای استاد آن زمان!”)—و خنثی طناب پیشرو از تخت به دستگیره در مورد فیلسوف باید بیدار شدن در طول شب و نیاز به خارج شدن در تاریکی. او در خدمت کانت یک قوری قهوه با همین شعار ثابت (“آقای استاد در اینجا قهوه!”) و—پس از فیلسوف طول می کشد سه سریع راب از آن با همان سه بروسقو حرکات دست او را به لوله های دود و به زودی پس از آن روزنامه. زمانی که قهوه با تاخیر کانت منافذ خشم خود را با derisive تاب متافیزیکی طنز در مورد معوق شادی و همینطور نوه ها از مرگ است.

این فیلم به تصویر می کشد کانت معروف دقت راه خود را روزانه قدم زدن از طریق پارک لین: یک حاکم زمان پایان او واگذار بازی کودکان و یک مباشر پایان از کارگران شکستن با توجه به زمانی که فیلسوف می گذرد (و به دنبال آن Lampe ده گام به عقب که باید حمل یک سایبان یا نه مورد نیاز است). سرکش در عادات حواس خود را infinitesimally کالیبره شده برای ثبت تغییرات معمول و از حرارت و محیط زیست او را همین طور هماهنگ به خود سوخت و ساز بدن و فروع خود را از حالت فیزیکی با فراگیر فلسفی اصل در خطر نگهداری از سلامت در نظر حفاظت از زندگی و پیگیری خود را عظیم فکری project که در اواخر دهه هفتاد باقی مانده است در نوسان کامل است.

در Warrilow تقریبا balletic تجسم کانت راه رفتن را تحت تاثیر قرار poignantly سن و impinging ضعف است که با ظرافت قوز بیش از حد سفت و سست عنصر صدای پا. پس از کانت رنج می برد, سقوط, صحنه خود را بازآموزی خود را به پیاده روی یک نوازنده دونفری بین Warrilow و Collin دوربین با فیلسوف عمدی عقب و جلو trudge نشان داده شده در یک هواپیمای بی موتوری پرواز نزدیک تا زمانی که او رضایتمندانه دستیابی به یک juking جدید نوسان در گام خود را با عصا رونق در هوا.

یکی از نخست زیبایی شادی از این فیلم Collin را قاطعانه و با دقت کالیبره شده ، طراحی رقص توجه به بخش هایی از بدن به حرکات به کل محدودیت فیزیکی است که کانت ماندگار تحت قدرت خود را—و به غیر منطقی کمدی که اغراق آمیز از نیروی عقل جرقه. کانت غیر عمدی خواب antics—از بین بردن تنگ undergarments بدون برداشتن لباس شب بطرف خود کش کرد خود را به یک کیسه خواب با کشیدن آن رشته با دندان های خود را—می تواند قرض گرفته شده از چارلی چاپلین. Collin با دقیق گرافیک توجه باعث می شود بسیاری از کانت را نشانه رفته-بیش از بدن پس از یک شب بد خواب خود را قوز پشت در حالی که او riskily خم شمع بر روی میز خود و خود را خوش طعم چیدمان هفت رشته لوبیا و دو قطعه از گوشت برای نمایش به همراه شام به “رمز و راز از Königsberg” و آن هفت پل است.

با تمام خود را بیش از حد منطقی محاسبه و بطور سرد rationalistic درمان از کسانی که نزدیکترین به او—Warrilow را کانت است که یک بیگناه مقدس پس raptly برخوردار ایده های خود را که او می رود از طریق زندگی (به جز زمانی که احسان) با یک چشمک چشم و یک لبخند شیطان صفت به عنوان اگر gleefully و در عین حال به سختی حفظ یک راز است. در عین حال او خود آگاه بی گناه بازی با یک ساعت و تمسخر miming نظم خود را معمول است. او همچنین یک tenderhearted یکی که به اشک نقل مکان کرد پس از خواندن نامه ای از یک نومید زن که با تشکر از او را برای consolations از فلسفه او. کانت روح فکری مقطر سادگی impels او به دنبال به معنای واقعی کلمه و ظاهرا کوتاهترین مسیر بین دو نقطه که آیا هل دادن از طریق اسراف و مستغلات را پر بیش از حد رشد باغ برای رسیدن به مناظر جذاب از یک بازتابنده استخر و یا slaking ناگهانی خود را گرسنگی در طول یک کالسکه سوار با عجله تلفن کردن به یک کودک و خرید برای یک سکه نیم خورده رول و سپس بلعیدن آن است.

Collin دیرین منتقد فیلم نیز دیرین موسیقی علاقه مندان (او همچنین کارگردانی مستند تلویزیونی درباره موسیقی) که infuses فیلم با مشخص ترکیب سینمایی و موسیقی بینش. در کانت مهمانی شام برای پنج تن از دوستان شوخ و با احتیاط بحث ناپلئون و فتوحات خود به دنبال آن هستند توسط یک حزب و آهنگ (ترانه Collin) است که در خدمت به عنوان یک رفیع ادای احترام به صحنه مشابه در هوارد هاکس را “توپ از آتش” اما جایگزین عاشقانه احساسات با امیز بدبینی. به عنوان برای این فیلم نمره آن را ندارد یک جای Collin inflects عمل با کلیپ های صوتی از تمرینات به رهبری هادی Arturo Toscanini از قطعات بتهوون, واگنر و وردی. اثر این تعجب آور interjections (کامل با هادی های صوتی) است که به مطرح مصرانه و در عین حال آرامی بسیار فرض Collin کارگردان پروژه—امکان دسترسی به تحقق, با, هنری, فوریت, های, خلاق, الهام بخش از تاریخ در زمان حال.

در نهایت “آخرین روز” یک فیلم در مورد بدن پیچ در پیچ پایین در حالی که ذهن به طور کامل به آتش کشیده. Collin فیلم آن حوادث با یک حس غریب از حذف, تعلیق آنها را با ظرافت بین مشتاق فیزیکی و rarefied استعاره بین قوس کمدی و انسانی ترحم. در پایان وعده داده شده به طور مشابه می آید با دو دوز elision و رقص آرامی بینهایت کوچک ژست ناامید ضعف و نقاشی تابلو یادآور نفسانی Fragonard, چشم انداز—vinegared با علاج شکاک منطق از یک آرمانگرا به پایان است.

tinyurlbitlyis.gdu.nuclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.de

نرم افزار گرامرلی