هنگامی که ارث خود را به دور نگاه

A couple posing in front of a bridge
تصویر توسط راشل لیو

پدرم درگذشت و من به نظر نمی آید در بدن است. تصمیم گیری ساخته شده یک نوع حس با توجه به قوانین زندگی من تا پس از آن و با توجه به نحوه پدرم داشت: چند روز پس از مرگ او decomposing بر روی نیمکت خود را در یک چمباتمه زدن خاکستری ساختمان در آلبانی, کالیفرنیا. “چند روز” شد آنچه آنها گفت: زمانی که من نشان داد تا در پارکینگ داشتن با عجله از سان فرانسیسکو در وسط یک روز کاری است. به طور معمول از مه تا به حال برداشته که من عبور از پل خلیج از غرب به شرق است. کمتر از یک مایل از جایی که پدرم فوت کرد من رفته بود دبیرستان, زندگی در یک سری از غمگین اجاره دیده می شود پدر و مادرم طلاق گرفتن. نور که در بخشی از کالیفرنیا تا به حال همیشه احساس بیش از حد روشن موجب نومیدی است که می گذارد در هر عیب لخت. هیچ پنهان پستی از مرگ پدر: لخت بتن زشت ساختمان با آن آغشته درب شیشه ای و فراتر از آنها (تصور من) رنگ آمیزی نیمکت که پدر من استفاده می شود به عنوان یک تخت خواب گرم ورق که در آن او پخته, desultory, وعده های غذایی, مبلمان اداری با آشغال رسید و بایگانی اطلاعات ظروف.

نور روشن روز تاری. من به یاد داشته باشید که مقامات جات در بسیاری. من به یاد داشته باشید اگر کسی پرسید: اگر من می خواستم برای دیدن بدن کوتاه و یا بلند و ملایم یا سفت; من به یاد داشته باشید رنگ پیراهن خود را برش مو خود را. من به یاد داشته باشید که آنها تنها گفت: “چند روز” نشان می دهد که در آن دوره نامحدود پدر من بدن تغییر کرده بود. من می خواهم به نگاه ؟

من تا به حال نشده است ترس زمانی که من تماس بگیرید اما در حال حاضر من—مبهم ترس که من معنی ترس از ویژگی های ترس از دیدن بیش از حد دقیق و داشتن که نزد من امد و شد زیاد. من در جواب به طور خودکار توسط نیروی مادام العمر. “نه” گفتم و از دست من فرصت نگاه کنند.

مبهم و تاریک کردن است من ارث. پدر و مادر من مانند بسیاری از مهاجران به تصویر کشیده شده خود را قبل از امریکا زندگی می کند به عنوان صرف مقدمه به سرعت ترسیم. هنگامی که ما زندگی در چین است. زمستان سرد بودند. شما کوچک بودند. در حال حاضر ما در اینجا زندگی می کنند.

که تمایل به واژه plumb گذشته غیر قابل تصور است به من, اما پس از آن من در آمریکا. من خوردن غلات سرد و کمدی با توطئه که حول دختران که حفظ جزئیات زندگی خود در صورتی ساتن diaries. من متعلق به یک دفتر خاطرات, در امریکا, در امریکا زندگی هر یک استثنا هر فرد شایسته یک داستان است. “اوه!” کسی فریاد می زند: در یک مهمانی وقتی که من نام برخی از شهر من زندگی می کردند. آنها یک پسر عموی یا یک دوست از منطقه و به من خورده مواد غذایی محلی و چه من احساس می کنم در مورد تیم های ورزشی محلی? در Lexington, Kentucky, حدود سال 1994 تعداد بسیار کمی از سوالات به دنبال زمانی که پدر و مادرم جواب داد: “چین است.” که این هدف تا حدی. گذشته شد آسان به چشم پوشی است.

هنگامی که من در آن متولد شد در پکن. خراب فرزند بزرگ خانواده بودم و شناخته شده برای درخواست توقف سوالات و خیره محله aunties در چشم. زمانی که من به کنتاکی نقل مکان کرد و در سن چهار, قوانین تغییر همراه با محدوده های زمانی. در حال حاضر من latchkey kid از دو فقیر مهاجران و زندگی پراکنده و آزمایشی. چگونه می توان یکی از پر رو در زبان او نمی دانید ؟ من آموخته زبان انگلیسی از طریق کتاب به طور رسمی. من متوقف پرسیدن سوال. من زل زل نگاه کردن.

بسیاری از سال ها و شهرها و آپارتمان ها از دوران کودکی من تاری با هم گم چون هیچ فرقی ساخته شده بود. پدر و مادر من ارائه هیچ توضیحی برای اینکه چرا ما نمی توانیم Oreos چرا ما تا به حال به حرکت در سراسر ده متحده چرا که آنها جنگیدند وحشیانه بیش از یک ورق کاغذ. یکی کریسمس من sobbed در بیش از تمایل من برای هفت دلار عرقچین عزیزم. “شما به من عشق نیست” من متهم پدر و مادر من. سند چشم انداز چشمگیر آشتی رقصید در سر من. اما بر خلاف پدر و مادر از دختران آمریکایی در اطراف آنها کمدی در آنزمان من پدر و مادر ارائه راحتی. آنها راهپیمایی سنگ رو از فروشگاه. من نمی یاد بگیرید تا خیلی زود در مورد پدر من قمار بدهی یا درنده دکتری مشاور که مجبور مادر من از او در زمینه مطالعه و یا نامه از بستگان در چین مشاوره است که ما حرکت به عقب.

آنچه که من از پدر و مادرم وقتی که من هر چیزی در همه بود اساطیر از آینده است. آن گذاشته شد در زحمت کش جزئیات: من بعدی مشق من, بعدی استاندارد در, آزمون, من سال بعد از مدرسه, دانشکده, برنامه های کاربردی. غربی اسطوره ها به پایان رسید و با امپراطوری برنده یا ثروت به دست آورد یک قلعه بر روی تپه; پدر و مادر من’ نسخه از یک پایان شاد یک درجه یک یقه سفید کار پرداخت در آمریکا ،

دوران کودکی اجتناب شد طاقت فرسا بزرگسالی صلاحیت. پس از درگذشت پدر من در زمان یک هفته از کار نه توضیح شرایط. من پرداخت می شود مراسم تشییع جنازه سالن برداشت و خاکستر به نام آشغال-حذف سرویس و برای آن پرداخت می شود بیش از حد. من در زمان سرامیک کلاس رفت با دوست پسر من, برنامه ریزی شام و تعطیلات. من upwardly تلفن همراه در اختیار داشتن یک سالم 401(k). من ایستاده در مراحل اگر درست نیست در لابی, از قول قلعه.

تنها به عنوان یک فرد بالغ را که من شروع به درک دامنه آنچه قبل از من. پدر و مادر من در طول انقلاب فرهنگی زمانی که وقایع اسطوره ای نسبت را فرا گرفته یک ملت—و در نتیجه نرمال شد. اخیرا, من یاد گرفتم که من خفیف ادب, قانون مطیع مادر در زمان تیان آن من شد. او اشاره کرد این معمولی به عنوان ما bickered در مورد چیزی ناچیز—شاید راه برخی از افراد جوان این روز می پوشند و موهای خود را. جوان مردم همیشه محکم بر روی fads مادرم گفت و سپس: تیان آن من. او ضربه زد دور من حیرت. آن را یک معامله بزرگ از آنجا که—درست مثل افتضاح رنگ-مو روند 2017—هر کس انجام شد تیان آن من در سال 1989. هر کس در آن نسل با تجربه خطر مرگ و یا گرسنگی و یا سخت کار دستی. عموی من یک داستان گفت: با مساوی casualness, در مورد او چگونه ترک بودن یک خوار ضربه زننده. مهم این است که برای دریافت رشته برای دو روز در یک جنگل با یک truckful از پسران دیگر استخدام به کسب درآمد برای خانواده خود را با هیچ نجات در چشم.

وجود دارد در میان ما در امریکا در این روز خود را خرید مواد غذایی و پرداخت بیمه اتومبیل خود را و سرزنش فرزندان خود را و راه رفتن سگ خود را میلیون ها نفر در چین و مکزیک و کلمبیا و ویتنام مهاجران و پناهندگانی که باید حکم به عنوان بزرگ به عنوان هر قهرمان یونانی. آنها بازماندگان از قحطی و جنگ و صحرا گذرگاه شب و بمب گذاری. آنها را انتخاب کنید به زندگی بی سر و صدا. آنها حداقل رساندن ریشه های خود را صحبت می کنند و بیشتر از فرزندان خود—قهرمانان واقعی این مهاجران باور, داستان است که دو نسل را بگویید.

من حساب خودم را خوش شانس به حتی یک نگاه اجمالی از خانواده اساطیر. یکی از دوستان پدر هنوز به او گفت در مورد چگونه او یک شب تاریک شنا در این کانال از سرزمین اصلی چین به هنگ کنگ برای فرار و یا چگونه او به تنهایی در میان همراهان او جان سالم به در این سفر است. رنگ آسمان لرز از آب درد و یا ترس و یا رفعت پدر او باید احساس در آن ساعت, آیا کره ماه قابل رویت بود یا نه—همه از دست رفته را به سکوت. این مادر که به اشتراک گذاشته شده داستان در پایان با یادآوری: نپرسید پدر خود را. به عبارت دیگر: حتی زمانی که شما را دیده اند, نگاه, دور دور نگاه کنید.

فکر می کنم از Bluebeard قلعه: یک دختر می توانید تمام ثروت آسان, اگر تنها او وعده به دنبال اتاق است که دارای استخوان است.

تصویر توسط راشل لیو

من نمی نوشتن شرح حال داستانی به جز این معنا که همه داستانی است که ناشی از احساسات انسانی است سرگذشتی. من به خصوص نوشتن نیست autobiographically در مورد پدر من است. من سعی کردم و شکست خورده برای یک زن و شوهر از سال است. هر گونه نوشتن است که نزدیک به حقایق زندگی و مرگ در یک بار بیش از حد تحت اللفظی و بیش از حد احساساتی هستیم و پیچ و تابدار به عنوان یک حیوان پر شده.

اما یک روز با یک نوع منحرف با آن انرژی شروع کردم به عمد نمی نوشتن در مورد پدر من است.

اولین بی در تلاش بود یک داستان کوتاه است که می گیرد در یکی دیگر از جهان که در آن روح پدران به نظر می رسد در آپارتمان ها و نمایشگاه های سطحی شباهت به پدر من: یک جفت کفش از یک وضعیت. یک جفت کفش و یک وضعیت نمی توان یک فرد و کاغذ-نازک ارواح نمی تواند پدر من و در عین حال من می توانم ببینم یک فلش از او مختصر کافی بود و دلنشین. من نوشت: یک dystopian-آینده داستان در مورد سفر به دفن یک پدر سمی خاکستر یک پدر که نه پدر من. من نوشت: یک شبانه روزی-مدرسه داستان در مورد یک دختر است که باید با گناه خیانت به پدر او که نه پدر من. و در نهایت پس از بیدار شدن از خواب یک روز با تصاویر است که می تواند نمی شود exorcised توسط یک داستان نوشتم یک رمان است که در آن پاراگراف و فصل اختصاص داده شده به تجزیه و هنگامی که معشوق بدن است که همچنان ادامه دارد برای ماه—یک رمان است که در آن شخصیت را انتخاب کنید به نگاه و نگاه و نگاه کنید. من امیدوارم که شما را در درک آنچه منظور من وقتی که من می گویند این رمان است که در مورد پدرم.

آن است که بیش از حد آسان—به عنوان تمایلی ساکن یکی از زیبا ترین, گران و مشکل ساز شهرستانها در جهان به عنوان شهروند یک کشور است که تلاش می کند به پا زدن خاک بیش از آن تاریخ خونین به عنوان یک hedonist اغوا شده توسط صدف و کشمیر ژاکت های بافتنی—برای دیدن فقط قلعه بر روی تپه و بیشه از استخوان ما گام زد طریق برای رسیدن به آن است. من همه بیش از حد قادر به حرکت با blinkers ، بیش از حد فشرده و اندوه از زندگی در این سن به معنی تناقض است که آن را سخت به غم و اندوه خود را به دلیل—نه پنج ثانیه در یک حلقه خبر اما تمام صفحات و فصل و جلد از غم و اندوه.

آنچه که من پیدا ترین مست در مورد نوشتن است که آن را اجازه می دهد تا نویسنده به استاد زمان. من نمی تواند به عقب به روز از “هیچ” و در عین حال, در این صفحه می توانید گشاد یک هجا به اشغال پنج صفحه من می توانم یک دهه از تصویب در سه کلمه من می تواند کشش واقعیت تا آن را می شکند از طریق به طرف دیگر. داستانی با الهام از زندگی احضار حضور زندگی می کند که زندگی همه را به خود تنفس خود نفس در بلند کردن اجسام از صفحات خواستار نگاه شود. نه همه hauntings هستند آنهایی که بد. وجود دارد بدتر از همه چیز نسبت به دعوت از ارواح در.

tinyurlbitlyis.gdv.gdv.htu.nuclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.detny.im

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>