من یک آشپز در یک شهر ساحلی. من یک اپیدمیولوژی.

تونی Cenicola / نیویورک تایمز / Redux

Wمرغ من نگاه از پنجره به بیرون از رستوران من یک روز قبل از من تو را دیدم یک زن در تلاش برای صعود بیش از میز بزرگ بود که مسدود کردن دسترسی به درب جلو. جدول به کارکنان یک نقطه به رها کردن به رفتن مواد غذایی در خارج در حالی که نگه داشتن یک بستر گسترده از مشتریان ما. اما آن را نیز به عنوان یک بصری و روانی مانع: شما مهمان ما ماندن در یک طرف در حالی که ما در رستوران کارگران باقی بماند از سوی دیگر با خیال راحت آماده شدن سفارش خود را.

بنابراین من خارج پا به درخواست ما را حامی بود که به اندازه کافی به مادر بزرگ من اگر او ممکن است خودداری از خزنده بیش از این جدول است که احاطه شده توسط طناب و کشاورزان و نشانه ها و فلش های جهت دار و رنگ روشن شناورها به تقویت پیام ما. او به من نگاه کرد زبانم بند آمده. “اما پس از آن چگونه …” او stammered “چه هستم من قرار است به در؟”

شریک زندگی من Loic و من در حال صاحبان غذاخوری گاه به گاه ساندویچ-و-خرچنگ-رول رستوران در مقصد provincetown ماساچوست یک مقصد تعطیلات در نوک بسیار کیپ کاد. ما سپاسگزار برای مشتریان ما—flattered, حتی, که یک رستوران ممکن است بخواهید مواد غذایی ما به شدت به اندازه کافی به مقیاس و مبلمان آن است. اما در حال حاضر که ما برای اولین بار در تابستان با کروناویروس در دست من وحشت زده.

شناخته شده برای آن باز دل آغوش بیگانگان و اقلیتها و به ویژه تجاوز, جامعه, مقصد provincetown نیست متوسط ساحل مقصد. اما در نقاط توریستی در سراسر کشور—در Ocean City, مریلند; در هیلتون رئیس کارولینای جنوبی; در کیتی هاوک در کارولینای شمالی; در کالیفرنیا, کالیفرنیا—صاحبان کسب و کار همه در همان اتصال به من. در حالی که جوامع در همه جا در ایالات متحده تلاش کرده اند با اینکه آیا و چگونه به بازگشایی آخر هفته روز یادبود است مهلت که شهرهای ساحلی نمی تواند نادیده بگیرد. هنگامی که یک له از گردشگران وارد چه خواهد کرد ؟

در روزهای هفته و در طول بهار و تقریبا همه ما کاربران باید جایگزین ما تلاش برای نگه داشتن آنها را و ما را امن از یک ویروس مرگبار است. ما قرار داده ایم تا نشانه و رنگ X‘s شش فوت از هم جدا در زمین برای کمک به مردم تجسم مناسب منطقه حائل. اما بیا آخر هفته همه چیز خطرناک باشد. به عنوان خطوط رشد و منتظر دریافت دیگر نه هر کس گوش می دهد هنگامی که ما از آنها به لحاظ اجتماعی فاصله.

Cooped در شهرهای بزرگ و شهرستانها بسیاری از مردم به عنوان سوم ماه قرنطینه شده اند در تلاش برای تصمیم گیری که آیا آنها باید خود را بازدید و مورد علاقه در تابستان مقصد این سال است. پاسخ من این است که یک قانع شاید. به طور غریزی ما آنها را می خواهید به آمده است; در واقع ما معیشت آنها را در حال آمدن است. کسب و کار مانند معدن ستون فقرات از شهرستانها و شهرهای کوچک که در آن عمل می کنیم. که در حال آماده شدن برای تابستان عجله ما در حال تلاش برای پیدا کردن خط بین کمک و صدمه زدن به جامعه ما و ما تعجب که چگونه ما می دانیم که اگر ما عبور از آن است. و ما در حال پایگاه تصمیمات خود ما افکار—با کمی راهنمایی رسمی از مقامات که از آن ما می تواند با استفاده از مقدار زیادی بیشتر کمک کند.

Lسازمان همکاری های اسلامی و باز کردم غذاخوری هفت سال پیش. در طول اولین فصل تابستان فروش شده بود سریع به اندازه کافی است که Loic و من 133 متوالی دو شیفت. سپتامبر, من تا به حال از دست داده و 15 پوند و توسعه زونا.

در اولین روز پر مشغله ما سال دوم ما ناهار عجله آغاز شده بود اما با 1 p. m. ما سرعت تا به حال نمی کند به طور معمول. آن را به حال شتاب. ایستاده در آشپزخانه عبور—باز که از طریق آن دیگر آشپز و من تحت فشار قرار دادند سفارشات به سرورهای ما—من می توانید ببینید دریایی از چهره های کشش از سفارش ما مقابله به درب خانه ما. در عرض 20 دقیقه جزر و مد جریان حال در سراسر پیاده رو و بیش از محدود کردن بر روی تجاری خیابان اصلی عبور از شهر ما. که خط اول من اگاهی که ما در سال رستوران بود دیگر کاملا خود ما. بازدید کنندگان به طور منظم به مقصد provincetown خود را روانی نقشه از مکان برای رفتن در یک بعد از ظهر آفتابی و مردم آنها Loic و من تا به حال هنوز رتبهدهی نشده است ملاقات شد و اضافه کرد غذاخوری به آنان است.

به عنوان Loic انداخت پشت در من چه-باید-ما-انجام می شود در چشمان او نگاه کنید ما کارآفرینی غرایز لگد. ما چراغ خدمه ما در جلسه خواست که روز و پس از آن ما از خواب بیدار هر روز که در تابستان به انجام دوباره آن را. ما را مطمئن شوید که همه مهمانان ما راه می رفت درب با یک مایو-آغشته پوزخند بر روی صورت خود, و یا ما می میرند تلاش.

در این سال پس از نزدیک به 100,000 آمریکایی که در اثر یک ویروس تنفسی گسترش از طریق تماس های اجتماعی, اخلاقی محاسبات سخت تر است. مقصد provincetown دهکدهای از 3000 سال-دور ساکنان و تابستان جمعیت اغلب حدود 10 برابر. محلی بهداشت و درمان-مراقبت از زیرساخت های ساخته شده بیشتر به صورت سابق از دومی. در چند ماه گذشته بحث در مورد چگونه به آماده شدن برای فصل تابستان بوده است شدید.

سه مدرسه از افکار پدید آمده اند. اول نجات-ما-تابستان جمعیت است که نگران هستند در مورد زنده ماندن اقتصادی شهر ما. آنها یکپارچه گروه و نه آنها MAGA-پرچم تکان دادن معترضان اصرار دارد که آنها حق دارند به یک سالن رنگ کار یا 18 سوراخ گلف. قرمز کلاه نادر در مقصد provincetown که در آن هیلاری کلینتون موفق به کسب 88 درصد آرا در سال 2016. مردم هل دادن شهر ما به بازگشایی این باور در علم و دانستن ویروس واقعی است. آنها عبارتند از صاحبان کسب و کار که نمی تواند زنده بماند یک سال بدون درآمد و خدمات کارگران که در بهترین زمان زندگی می کنند به چک چک. در تابستان شهرهای ساکنان حساب درآمد آنها را در طول تابستان به پرداخت اجاره و یا وام مسکن برای کل سال است. برخی از آنها مستند نشده کارگران که نمی توانید جمع آوری و بیکاری نیست, دریافت مراقبت های بهداشتی منافع در همه.

دوم وجود دارد shut-این-همه-پایین مشروط—کسانی که خواستار ممنوعیت کامل بازدید کننده در تابستان این سال است. بسیاری از مردم در این اردوگاه در حال یا زندگی با بیماری. به معنای واقعی کلمه ترس برای زندگی خود آنها استدلال می کنند که پول این ماه های ژوئیه و اوت خواهد آمد در هزینه های جامعه ما را به سلامت. و چگونه بسیاری از مرگ و میر ما مایل به تحمیل به نجات ما در اقتصاد ؟ دو ؟ بیست ؟ دو صد ؟

یک گروه سوم—که شامل من—امیدوار است که از طریق حق مجموعه ای از قوانین و مقررات ما می توانیم محدود کردن گسترش ویروس در حالی که اقتصاد ما hobbling همراه است.

منn در اوایل ماه مارس Loic و من به سرعت تغییرات به عملیات ما در اینجا در غذاخوری به انجام آنچه در آن زمان فکر می کردیم ما را به مهمانان و کارکنان ما امن است. ما حذف برخی از جداول به افزایش فاصله بین شام. ما در زمان دور تمام اجتماعی و مواردی از قبیل چاشنی و ما را پر کنید-شما-خود-شیر-آب ایستگاه. و ما بهترین های ما برای برقراری ارتباط آنچه ما انجام شد به نگه داشتن مردم بی خطر است.

برای یک زن و شوهر از تعطیلات آخر هفته در ماه مارس آب و هوای دلپذیر آورده غیر منتظره جمعیت به شهر. هنوز هم یکی از کسانی شنبه صبح شده بود آهسته به اندازه کافی است که Loic و من ساخته شده یک محاسبه تصمیم: ما مبارزه سخت کارکنان خواهد بود قادر به تحمل هر راه خود آمد که بعد از ظهر. ما در سمت چپ رستوران برای جشن تولد مادرم نشسته در اجتماعی, فاصله صندلی چمن در پدر و مادر من’ گاراژ 45 دقیقه دور.

ما بازگشت و بعد از آن شب به یک خسته و متزلزل خدمه. در عمل به پروتکل های ایمنی ما مخالف و بیش سخت شده بود برای تیم ما برای به اجرا درآوردن. در حالی که ما تا به حال شده دور اتاق ناهار خوری پر از روز معلق که کهنه اطراف ما فاصله خروجی جداول. سرورهای ما گزارش شده است که زمانی که آنها سعی در ارائه مواد غذایی از یک فاصله امن برخی از مشتریان بدست کرده بود در چهره خود را. من می ترسید که من تا به حال اشتباه محاسبه شدت—و در معرض خطر تیم من—با پله برای چند ساعت.

آنچه تا به حال رخ داده است به من در حالی که ما طراحی مجدد فضای ما و ما روند رسیدگی به سفارشات این بود که بخش کوچکی از مشتریان می شی. اقدامات احتیاطی که حفظ مشتریان امن نیز ناراحتی آنها. گرفتن هر کس به اندازه کافی سس گوجه فرنگی می کشد. ما فرض بر این است که مشتریان را درک کنند اما حداقل در آن بعد از ظهر در ماه مارس, و نه همه را.

بعد Loic و من به وجود آمد و پس از یک شب بی خوابی به طرح آینده از رستوران ما مصمم هرگز به تکرار آنچه که اتفاق افتاده بود. ما ساخته شده از روده غم انگیز تصمیم به تبدیل غذاخوری به بایگانی اطلاعات و تحویل تنها. ما را حذف آیتم های منو مانند خرچنگ رول بشود بیشتر به آخر هفته جمعیت و به جای فشار کبابی-ساندویچ پنیر و گیاهی دانه کاسه محبوب تر با townies. ما ما را به درب قفل شده است به طوری که تنها کارکنان ما می تواند وارد ساختمان ما. (در پایان, ما نمی خواهد که تا به حال انتخاب بسیار. که همان شب فرماندار ماساچوست چارلی بیکر, دستور, رستوران, اتاق ناهار خوری, اتاق بسته است.) بعد Loic در زمان یک چکش به یک پنجره شیشه ای در جلوی ساختمان ما و آن را با جایگزین موقت takeout پنجره.

بعد از آن هفته ما راه اندازی یک فروشگاه مواد غذایی در چه استفاده می شود برای ما اتاق ناهار خوری و افراد مجاز به منظور کسانی که در مورد آنلاین برای تحویل و یا منظقه وانت. و ما شروع به ارائه رایگان میوه ها و سبزیجات, تمیز کردن لوازم و اساسی شربت خانه به اعضای جامعه ما نیاز دارند.

Sتا محدودیت از قدرت ما همه بیش از حد آشکار است. بعد از سفارش غذا و خوردن آن را خاموش فرض, مردم ترک کرده اند با استفاده از فنجان چنگال و قاشق بر ما زمینه را به جای پرتاب آنها را دور در خانه ما را وادار به رسیدگی به مواردی که در دهان افراد. هنگامی که یک مهمان در حال انتظار برای او سفارش بایگانی اطلاعات خواسته دیگری به حرکت کمی به طوری که هر کس می تواند ایستادن در یک فاصله مناسب از مهمان در وسط آن همه به سادگی گفت: “نه” و در آنجا ماند قرار داده است. استخدام لی لیکسی در Facebook chided من بعد. اما حاشیه در صنعت ما در حال نازک به خصوص در حال حاضر. و هنگامی که یک بازی گاه به گاه رستوران نمی تواند فروش ساندویچ بدون حفاظت از استخدام بدنساز واقعی مشکل در جای دیگری نهفته است.

اغلب زمانی که همه چیز شده اند و در بدترین اینجا شهر ما پلیس راه می رفت دیده می شود چه اتفاقی می افتد و گفته شده و انجام هیچ چیز نیست. بر روی کاغذ البته این معنا ندارد. چگونه می تواند ما انتظار داریم برای اجرای یک کسب و کار در حالی که همچنین تنها مجریان از اقدامات به منظور نگه داشتن جامعه امن است ؟ اما پس از آن دوباره در دولت ایالات متحده را فلج در میان این بحران تیم من در حال حاضر معضل باعث می شود تمام احساس در جهان است.

چیزی به من گفت که ارائه می دهد یک پاسخ روشن به کسانی از شما نشسته در طرف دیگر معادله است. مردم سراسر کشور در ایمان خوب است تلاش برای کشف کردن آنچه به انجام این کار در تابستان و اگر آنها هنوز هم می تواند خود را زیارت بدون آسیب رساندن به مورد علاقه خود را در تابستان جوامع است. و من اعتقاد دارم که آن را از یک محل از عشق: که نمی خواهم برای لذت بردن از حداقل یک نسخه از خود را به روال معمول در تابستان این سال در حالی که همچنین تزریق پول نقد به ما کندوپاش فصلی اقتصاد?

کارکنان من و من در حال حاضر به نگه دارید تا پایان ما از این معامله: ما می خواهیم که بهترین مرغ-سالاد ساندویچ ما می توانیم در حالی که در نظر گرفتن اقدامات لازم برای حفظ خودمان و مهمانان ما به عنوان امن به عنوان امکان پذیر است. را مهمان ما در حال حاضر نگه دارید تا پایان خود را? خواهد آنها ایستاده شش فوت از هم جدا و دور از بشقاب و فنجان با خیال راحت ؟ آیا آنها درک کنند که برای این تابستان به کار خوبی برای هر کسی که همه ما نیاز به یک کمی بیشتر انطباق و درک بیش از حد معمول است ؟

من ده ها تن از دریافت پیام از طریق ایمیل Facebook و Instagram از مردم من نمی دانم چه خواسته انجام دهد. “من و همسرم معمولا در خارج وجود دارد برای 6-10 هفته هر تابستان” کسی که نوشت: اوایل این ماه. “ما در حال کنجکاو چگونه شما قصد دارید در خدمت مشتریان است. آنلاین پس از آن انتخاب کنید تا خارج از دستور ؟ آیا شما فکر می کنم پشت پاسیو خواهد بود امن است؟” من اجتناب پاسخ به این سوالات از آنجا که من تا به حال هیچ یقین به ارائه.

من اجرای یک رستوران در یک شهر ساحلی. من یک اپیدمیولوژی و یا یک فالگیر. اما من مجبور به ایجاد چه چیزی می تواند زندگی و مرگ تصمیم گیری—با کمی حمایت رسمی یا راهنمایی—من سمت چپ هیچ چاره ای جز تظاهر به من.

ما می خواهیم به شنیدن آنچه که شما فکر می کنم در مورد این مقاله. ارسال یک نامه به سردبیر و یا ارسال به letters@theatlantic.com.

tinyurlbitlyis.gdclck.ruulvis.netcutt.lyshrtco.de

نرم افزار گرامرلی

ایندکسر

hacklink al hd film izle php shell indir siber güvenlik türkçe anime izle Fethiye Escort android rat duşakabin fiyatları fud crypter hack forum su tesisatçısıBetpasRestbetVdcasinoKlasbahishtml nullednulled themesMobil Ödeme BozdurmaMobil Ödeme Nakite Çevirme